favorite home to visit

1 Şubat günü Ece Aymer Craft House Ankara Açılıyor...

2012-01-31T01:44:00.000+02:00

12 yıllık deneyimi ile ahşap boyama eğitmeni Ece Aymer, Ankara'daki yepyeni atölyesinde 1 Şubat tarihinden itibaren, ahşap boyama eğitim çalışmaları ve ürün satış mağazası ile, en nihayet sizlerle oluyor..

Şimdiye kadar 1000'nin üzerinde öğrenci yetiştirmiş, sayısız tasarıma imzasını atmış, TV programları ve dergi haberlerinde yer almış ahşap boyama eğitmenimiz Ece Aymer ile 200 metrekarelik yeni atölyemizde, Türkiye'nin en çok üreten atölyesi olmaya kararlıyız..

Eğitim çalışmaları geniş sınıflarda 3 eğitmen eşliğinde, en ekonomik ürünlerle 30 basit başlangıç tekniği öğretilerek yapılacaktır.

Atölyedeki Ahşap ve Dekoratif Boyama çalışmaları tüm bir sezon devam edecektir. Lütfen aşağıdaki eğitim planını ve atölye çalışmaları tiplerini inceleyiniz ve kayıt yaptırmak için, telefon aracılığı ile ücret ve saat bilgisi alınız.

Hobi amaçlı eğitimlerin dışında, hobinizin nasıl işiniz haline dönüşebileceğinin de eğitimini bu atölyede alabilirsiniz. Şehir dışından katılımlarda, konaklama kolaylıkları için lütfen aşağıdaki telefonlardan bilgi alınız.

Her eğitim sürecinin sonunda çok şık bir " Ece Aymer Craft House sertifikası" verilecektir. Yakın zamanda kurslarımız Milli Eğitim Bakanlığı olacak ve sonrasında MB onaylı sertifika verilebilecektir.

2012 Ece Aymer Craft House Atölye Çalışmaları
Kayıtlar devam etmektedir	Haftada 3 saatlik aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları: Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, 3 saatlik atölye sertifikası verilecektir.
Kayıtlar devam etmektedir	Haftada 6 saatlik aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, 6 saatlik atölye sertifikası verilecektir.
Mart/Nisan/ Mayıs	Haftada 3 saatlik 3 aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Sertifika verilecektir.

Mart/Nisan/ Mayıs	Haftada 6 saatlik 3 aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Sertifika verilecektir.
Başlangıç Mart 2012	1 haftalık hızlandırılmış 30 saatlik çalışma	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Özel Sertifika verilecektir.
Başlangıç Mart 2012	2 haftalık hızlandırılmış 60 saatlik çalışma	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Özel Sertifika verilecektir.

ECE AYMER CRAFT HOUSE

ATÖLYE ÇALIŞMALARINDA ÖĞRENİLEN
İLK BAŞLANGIÇ VE TEMEL BOYAMA TEKNİKLERİ

Ders Planı:

Malzeme ve atölye tanıtımı

Objeyi (MDF,cam,galvaniz, polyester, seramik, sabun, mum vs.) boyaya hazırlama

MDF objelerde Zımparalama

Süsleme Teknikleri:

1.Dekopaj

2. 3 Boyutlu kabartma dekopaj

3.Kolaj

4.Peçete

5.Stencil

6. Rölyef Stencil

7.Stamp

8. Altered Art

Vernikleme:

1. Fırça ile sürülen su bazlı vernik

2. Fırça ile sürülen sentetik vernik

3. Sprey vernik

4. 100 kat vernik

Zemin boyama Teknikleri:

1. Mum eskitme

2. Boya Çatlatma

3. Antik resim Çatlatma

4. Antik Boya ile Eskitme

5. Yağlı Boya Eskitme

6. Budaklama

7. Doku Tekniği

8. Varak Kaplama

9. Bez Yuvarlama

10. Tuğla Görünümlü Boyama

11. Deri Görünümü

1.Boya ile

2.Peçete ile

12.Transfer

13. Ekose ve Çizgi Çalışması

14. Yalancı Mozaik

15. Deniz Süngeri ile Doku

16.Cama Peçete Yapıştırma

17.Kumaşa Peçete ve Kumaş Yapıştırma

GELİN BİRLİKTE ÜRETELİM.

Atölyemizde her sabah pişen çikolatalı kekin ve kahve makinesinden süzülen espresso kahvenin kokusu eşliğinde,

sıcak, sohbet dolu ve verimli bir dönemi

en yeni ahşap tasarımlar, en doğru teknikler ve yepyeni, hiçbir yerde olmayan resimlerle geçirmek için

hemen aşağıdaki telefonlardan Nalan hanım ile görüşünüz.

Telefon Numaralarımız:

(312) 241 9688

531 085 3680

ECE AYMER CRAFT HOUSE ANKARA ÇAYYOLU'NDA AÇILIYOR....

2012-01-03T21:21:00.000+02:00

"Zeynep'in Evi"ni biliyor musunuz?

Bu web sayfası zaten mükemmel ama asıl yaratıcısı???

Tanıyabileceğiniz en zarif, huzur veren, sesi, gözleri, giyim tarzı, gülüşü, herşeyi ile içinde olumsuzluk barındırmadığını belli eden, fotoğrafçılık yönüyle de dünyaya nasıl zevkli bir gözle baktığını gösteren (ve bana hep Audrey Hepburn'ü hatırlatan) yepyeni Ankara'lı arkadaşım...

Size bizim evde çektiği bir fotoğraf ile merhaba demek istedim..

Bu vesileyle de yeni yılınızı kutlamak istedim....

Her yeni yıl, yeni umutlar...2012 yılının hepimize mutluluk, sağduyu ve sağlık getirmesi dileği ile...

Şimdi sözü çok heyecanla açılmayı bekleyen "Ece Aymer Craft House" atölyesine bırakıyorum... Ece Aymer

"Kiminiz yakından tanıyor Ece Aymer'i..., web sayfasına, bloguna, TV programına müptela olmuş durumdasınız. Ancak, dekoratif boyama konusuyla ilgisi olmayanlar onu tanımıyor olabilirler. Yoksa herkes onu biliyor artık.

Ece AYMER, 12 senedir, aynı amatör ruh ile ahşap ve dekoratif eğitimi veren, bununla da yetinmeyip Ankara’da olmayanlara da uzanabilmek için şu anda harıl harıl kitap yazmakta olan, Kanal B’deki programında kısıtlı zamanlarda harikalar yaratan bir kadın.

Evet doğru, elinin altında yıllardır emek emek biriktirdiği gerçekten inanılmaz büyük bir resim koleksiyonu var, ama resimleri asla olduğu gibi kullanmıyor, bir şekilde tüm objelerine nitelik kazandırıyor!

Biraz hayalgücü, gören bir göz, açık bir algı ve tabii ki bol miktarda ince zevk!

Sonuç: Harika kompozisyonlar!

Yani bir resme/objeyi gördüğünde, bakmakla yetinmeyip, onların bitmiş halini görüyor.

İşte onu Ece AYMER yapan da bu zaten!

Nur'un Gemisi'ndeki Nur Anaç'ın Ece Aymer'e ait yazısından bir paragraf...

Ece Aymer Craft House'da daha ilk atölye çalışmanızda bile yaratıcı ruhunuzu doyuracak en keyifli çalışmaları yapabileceksiniz.

Bu atölyede dekoratif boyamanın çok daha ötesinde, dünyadaki son teknikleri birebir takip etme avantajınızın yanısıra, size en ince ayrıntılarına kadar tüm basit ve profesyonel sert zemin boyama teknikleri öğretilecektir.

*Tüm atölye çalışmalarının sonunda özel "Ece Aymer Craft House" sertifikasına sahip olacaksınız.

* Evinizin bütçesine katkıda bulunmak istediğiniz taktirde, atölye çalışmalarında yaptığınız ürünleri, dilerseniz satış katımızda ya da web sayfamızda satabilme olanağına sahip olacaksınız.

* 3 aylık atölye çalışmalarındaki indirimlerden hemen yararlanınız.

*Nisan ayında hep birlikte İspanya dekoratif boyama atölyelerini ziyarete gidiyoruz... Bu geziye katılmak için Ece Aymer Craft House öğrencisi olmanız yeterli!!!

2012 Ece Aymer Craft House Atölye Çalışmaları
Kayıtlar devam etmektedir	Haftada 3 saatlik aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları: Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, 3 saatlik aylık atölye sertifikası verilecektir.
Kayıtlar devam etmektedir	Haftada 6 saatlik aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, 6 saatlik aylık atölye sertifikası verilecektir.
Mart/Nisan/ Mayıs	Haftada 3 saatlik 3 aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Sertifika verilecektir.

Mart/Nisan/ Mayıs	Haftada 6 saatlik 3 aylık çalışmalar	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Sertifika verilecektir.
Başlangıç Mart 2012	1 haftalık hızlandırılmış 30 saatlik çalışma	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Özel Sertifika verilecektir.
Başlangıç Mart 2012	2 haftalık hızlandırılmış 60 saatlik çalışma	Ahşap ve Dekoratif Boyama Çalışmaları; Tüm Sert Zemin Boyamalara ait Teknikler, Özel Sertifika verilecektir.

Telefon Numaralarımız:

531 085 3680

532 683 6568

Adres:

Ece Aymer Craft House

3036.cadde Konutkent-Yaşamkent yolu üzeri No. 46 Çayyolu

Diğer Önemli Bilgiler

Ece Aymer atölye çalışmalarına birebir kendisi katılmaktadır.
Atölye Çalışmalarının detaylarını (saat ve ücret vs.) lütfen yukarıdaki telefonlardan öğreniniz.
Ankara ikametli olmayan uzun süreli eğitim almak isteyen öğrenciler için uygun fiyatlı yerler önerilmektedir...Lütfen yukarıdaki telefon numaralarından detaylı bilgi alınız.
Her atölye çalışmanızın sonunda sevimli bir "Ece Aymer Craft House" sertifikasına sahip olacaksınız.
Eğitimlerde çalıştığınız objeler, sizin isminiz ile, dilerseniz mağazamızın satış katında ya da www.eceaymer.com web sayfasında satışa sunulabilecektir.
Eğitimler sırasında, diğer kişileri rahatsız etmemek kaydı ile resim çekebilir, kamera ile çekim yapabilirsiniz.

Herkese Mutlu Boyamalar...

İçiniz açılsın diye....

2011-12-27T01:14:00.000+02:00

Çok sıkı takip ettiğim bir blogu tanıtmak istiyorum sizlere... Eminim, içiniz açılacak, herşeyi hemen yapmak isteyeceksiniz. Kurabiye tarifleri (google translate kullanıp türkçeye çeviriyorum tabi ki...), hazırladığı kartları, hediye paketleri, tanıttığı objeler, kendi evi herşey o kadar zarif ve huzurlu ki....En güzel scrapbooking ve altered art örnekleri Ushii'de...Herşeyi, detayları atlamadan, malzemeleri nereden bulacağımıza kadar uzun uzun anlatmış...

Siz de benim gibi, kısa zamanda Ushii'nin müptelası olacaksınız...

http://ushiilandia.blogspot.com/

Pazartesi sendromunu atlattıysanız tekrar neşeli bir hafta diliyorum...

Altered Art

2011-12-25T01:08:00.001+02:00

Altered Art'ın tam bir tanımı çok zor...
En basit şekilde anlatmaya çalışırsak, geridönüşüm becerileri, projeleri... Bazen işe yaramadığını düşündüğümüz bir objeyi kullanabiliriz, bazen çok anısı olan bir anahtarı veya evde kalan danteller, düğmelerle yeni bir tasarım ortaya çıkarabiliriz... Kullandığımız her materyale "ephemera" deniyor. Bazen ephemera bir eski kartpostal olabiliyor, notalar, yazılı ve eskimiş kağıtlar, scrapbook kağıtları, hatta kullanılmış konser bileti bile olabilir.. Tabi ki bolca danteller, eski anahtarlar, düğmeler, tahtalar kullanmak işin en eğlenceli yanı...

Dünyadaki örneklere bakalım mı?

"Altered Art" hakkında bu kadar detaylı bilgi sahibi olmasam da, geçen seneden beri bolca örneğini bilerek veya bilmeyerek yapmışız...

Oğlum Can 9 sınıfa Doğa Koleji'nde başladı... Hep istediğim başka bir şey Can'ın okullarında bildiklerimi öğretebilmekti.. Ortaokulda iken maalesef böyle bir imkan olmadı... Ama Doğa Koleji, o kadar bu gibi yeniliklere açık ki, ben mesleğimi, ne yaptığımı anlatır anlatmaz hemen hayata geçirmek üzere çalışmalara başladı...

Yarından itibaren, 11.sınıflara " Altered Art" yaptırmak üzere her pazartesi Doğa Koleji'nde gönüllü öğretmenlik yapıyor olacağım...

Bu sene bayağı bir yoğun çalışacağız demek ki...

Bol üretken, keyifli bir hafta diliyorum.

Atölye Beyaz'a Hüzünlü Veda...

2011-12-24T23:40:00.006+02:00

Değerli Ahşapseverler, Meslektaşlarım, Öğrencilerim, Arkadaşlarım...

4 sene gibi kısa bir zaman içinde, Ece Aymer ismi sayesinde, Türkiye'nin en meşhur atölyelerinden biri ünvanını kazanan, ben dahil birçok öğrencimin, meslektaşımın, kısacası atölyede çalışan herkesin daha da kendini ustalaştırma olanağı bulduğu , geliştirdiği, Türkiye çapında örnek teşkil eden, diğer birçok atölyeye ilham kaynağı olan

Atölye Beyaz

ile bundan sonra hiçbir ticari veya manevi ilişkim kalmamıştır...

Maalesef 4 senedir alev alev devam eden Atölye Beyaz ateşim, istenmeyen gelişmeler sonucu.................bitmiştir.

4 kişilik bir Atölye Beyaz topluluğu olarak, birçok boyama severe, birçok eğitmene, bunca yıldır televizyonlardan, dergilerden, seminerlerden örnek olduk, birçok etkinliğe, muhteşem sergilere imza attık, birlikte birçok konseptin yaratıcısı olduk...

Atölye Beyaz çatısı altında, her zaman, düzenli, her türlü olanağın olduğu ve hiçbir parasal maliyetten kaçınılmadan derslerimizin devam etmesi sağlanan bir ortamda, ben, kendimi ve işimi geliştirme olanağı bulurken,

aynı zamanda da,

diğer 3 arkadaşıma

iş, kariyer ve belki de başka hiçbir ortamda bulamayacakları,

yüzlerce saygıdeğer dost edindirmiş oldum..

Türkiye'ye mal olmuş bir ahşap boyama eğitmeni olarak, tüm bildiklerimi, bu sanatın inceliklerini, geceler boyunca internet ve kitaplardan öğrendiklerimi, en önemlisi öğrencilerimi ve herkesin peşinde koştuğu resimlerimi onlarla paylaşarak,

- bizim eskilerin dediği gibi-,

kollarına, Türkiye'deki çoğu ahşap boyama eğitmeninin sahip olmak için can atacağı,

bir altın bilezik takmış oldum...

Onları, böylesine usta eğitmenler olarak ahşap dünyasına sunmaktan,

huzurlu ve yüce bir keyif duyuyorum. ..

Onların bana katkısı, fedakarlıkları ise hiçbir şeyle kıyaslanamaz...

Saygıdeğer 3 meslektaşıma ,

Çağla, Mehtap ve Yasemin'e,

4 sene boyunca, iş ve özel hayatıma katkılarından dolayı

huzurunuzda çok teşekkür ederim.

Bundan sonra, ben yoluma , 4 sene evvelinde de olduğu gibi, yalnız başıma devam ediyorum...

Ece Aymer Craft House Ankara,

ocak ayı başı itibari ile açılıyor...

Yeni bir atölye, yepyeni yaratıcı fikirler, Türkiye'de ilk kullanılacak muhteşem resimler, 3 boyutlu hamur çalışmalarım gibi ahşap boyama dünyasını heyecanlandıracak yepyeni teknikler, taptaze eğitmenler, yeni kadrolar oluşturma fikri beni inanılmaz keyiflendiriyor..Bu sayede belki 3-4 sene sonra aynı şimdiki gibi, 4-5 arkadaşımız daha usta eğitmenler olarak Türkiye'de isim ve kariyer yapacaklar...

Maalesef eski veya yeni hiçbir öğrencime ulaşamıyorum... Zannetmeyin ki sizi umursamayıp aramıyorum...Arayamıyorum çünkü hiç birinizin telefon numarası bende yok..İstenmeyen sebeplerle Atölye Beyaz tüm öğrenci kayıtlarıma el koymuş vaziyette!!!

Ahhh eski öğrencilerim, içlerinde sıkı dostlarım bile var..Kamer hanım, Ece, Açelya, Meral hanım, Senem hanım, Tülin hanım, Özge, Mine, Melike, Oytun, Yeşim, Suzan hanım, Müzehher hanım, Selen, Aynil ve ismini sayamadığım tüm eski öğrencilerim ya da bu sene benimle olma umudu ve heyecanı ile başlayıp maalesef beni hiç göremeyen yepyeni öğrencilerim....Sizlere maalesef artık ulaşamıyorum...

O halde, en kısa zamanda, sizlerin bana ulaşmanız ümidi ile cep telefonumu buradan yazıyorum...

532 396 3032....

Umarım, bu yazımı okursunuz ve bana hemen ulaşırsınız... Aslında biliyorum , ben nerede olursam olayım sizler beni zaten, zaman içinde bir şekilde bulursunuz...

Yeni atölyem ve atölye çalışmalarım hakkında da bilgi almak isteyenler, yine bana cep telefonumdan ulaşabilirler..Yeni atölyede 3 aylık kayıtlara indirim, "Altered Art" sınıfı, kısa dönemli hızlı eğitimler, Ece Aymer Craft House sertifikası, bahar'da İspanya'ya "ahşap boyama" gezisi gibi daha bir sürü yeni ve heyacanlı sürprizler sizleri bekliyor...

Bundan sonra hergün blog sayfamdan sizlerle olmaya aralıksız devam edeceğim.

Sevgiyle ve ahşap boyamayla kalın.

Ece Aymer

Öğrencim Esra Üyetürk...

2011-12-13T19:59:00.001+02:00

(Birazdan sizlere tanıtacağım öğrencim Esra'nın son çalışması)

Dünden beri nasılsınız?

Sizlerle birlikte oldukça, ben kendimi daha iyi hissediyorum...

Bir evvelki yazımdan bir bölümü o gece çıkarmak zorunda kaldım... Bir anda o kadar çok özel mesaj atıp, telefon açıp özür dileyen "ben bilmeden yaptım ve sattım....., sitemde size ait şu ürünler var" gibi bana açıklamada bulunanlar oldu ki... Yani, öyle bir durum oldu ki, neredeyse tüm ahşap boyamacılar, bana izahatte bulunmak zorundaymış gibi oldu... Kendimi çok rahatsız hissettim.Özür dilenecek bir durum değil ki bu...Tek yaymaya çalıştığım, emeğe ve yılların kazandırdığı bilgi donanımına saygı.....

Dün gece www.sesiber.blogspot.com 'dan Sibel (Bu arada enfes bir blog, girince uzun süre çıkamayacaksınız) bana öyle güzel bir mail yazmış ki... Aynen benim duygularımı ifade etmiş.. O yüzden fazla söze hacet yok..Belli ki, kendi de taklit konusundan çok muzdarip...

" Kuş figürünü takıntı derecesinde seviyorum. Kendime özgü kuş desenlerim mevcut ve kopyalanma konusunda çok kişiyle tartıştık, şikayette bulundum vs... Öyle duruma geldi ki, her keçe kuş yapan bana izahta bulunmaya başladı ve bu beni çok rahatsız etti. Ben kuşlara ipotek koymadım, kendi kuş desenlerim bana özel, dediysem de herkese anlatamadım. Tasarım çok ucu açık bir olay, sizin günlerce düşündüğünüz minicik ve görüntüye çok fazla hoşluk katan bir detay kopyalanınca siz kopya olduğundan %100 emin oluyorsunuz, fakat yapan esinlendim, diyor. Aslında birçoğu onu bile demiyor, yazılarınızda belirttiğiniz gibi. Bu konuda tek beklentinin edep ve saygı içeren bir isim geçirme kadar basit olduğunu anlamıyor ve kompleks yapıyorlar. "

Sevgili arkadaşlar,

Yaklaşık 3 seneyi aşkın bir zamandır gerek blogum sayesinde, gerekse TV ve dergiler sayesinde, ahşap boyamanın farklı yüzünü, ne kadar kaliteli ve evimize uyabilen şeyler de yaratabileceğimizi imkanlarım el verdiğince göstermeye çalıştım ve bana göre bu konudaki görevimi neredeyse tamamladım...Şimdi sırada, birbirimizi destekleyerek ve bu işi ticaret anlamında yapanlarla, sıkı bir dayanışma örneği sergileyerek, bu sefer de ahşap boyamayı Türkiye'de daha kaliteli, legal ve düzeyli bir hale getirmek.. En azından resimler....Biliyorsunuz, tüm kullandığımız resimler ya Amerikan, ya İtalyan ya İspanyol malı..Her sene binlerce liraya satın alıyoruz, gümrüğü ve yol parası da bir o kadar tutuyor... O yüzden en uç hayalim (sanki MDF ve diğer ürün tasarımlarını hallettik!!!) kendi Türk malı dekopaj kağıtlarımızla (ama ağzımızın suyu aktığı yabancı çizimler gibi) atölye derslerimizi daha ekonomik bir şekilde yapabilmek...Çevremde öyle güzel çizim yapanlar var ki...Birkaç yıl içinde, bizlerin öncülüğünde tüm bunların da yerleşeceğine, ahşap boyamayı çok saygın bir üst düzey seviyesine taşıyacağımıza eminim...

Evet bu aralar mutsuzum, biliyorum geçecek ama ne yapayım neşelenemiyorum...Geçen gece, öğrencilerimden Esra ile mesajlaşıyorduk ve tüm yorgunluğuma değer dediğim uzun bir mesaj gönderiverdi..Onu sizle paylaşmak istiyorum..

Öğrencim Esra'nın bana huzur veren güzel mesajı:

Ece hanım inanın sizin için yazdığım her cümleyi önemsiyorum çünkü benim için gerçekten çok kıymetlisiniz .inanınki içimden geldiği gibi ne hissediyorsam onu aktarmaya çalışıyorum ayrıca bir çabam olmuyor .amacım iltifat etmek de değil eksik yazıyorumdur fazlası yoktur bence.ben sevdiğimi her zaman cömertçe dile getiririm ve hiç çekinmem.çekindiğim konu bir insanın eksiliğini dile getirirken yada eleştirirken olur karşımdakini kırmaktan duyduğum endişe içinde..sizi seviyorum çünkü yaptığınız işlerin güzelliğini atlayarak söylüyorum herşeyden önce kalbi çok güzel sesinin tonu bile yumuşacık gördüğü bu ilgiye rağmen inanılmaz mütevazi kişiliğiniz beni size hayran bırakıyor bin küsür kişinin takip ettiği ama bir kısmının yakından tanıdığı ece aymere yakın olmak hatta sohbet edebilmek benim için çok anam taşıyor. hatta bazen sizinle daha çok vakit geçirmek sohbet edebilmek sizi daha yakından tanımak istiyorum.hayatta feyz aldığım nadir insanlardansınız .benim yaptığım fotoğrafladığım her iş sizin imzanızı taşıyor yaptığımız her ürün sizin eliniz değdikten sonra güzelleşiyor gerçekten SİHİRLİSİNİZ. sevgiler

Ben de aynı duyguları onun için hissediyorum...Çok hassas, karıncayı bile incitemeyen, duygularını hep içinde biriktiren, dünya güzeli, dedikodusu olmayan,Konuşmasa bile gözleriyle sevgisini ya da mutsuzluğunu hemen belli eden, eminim çok sevecen bir anne ve eş...Her zaman dediğim gibi, belki de yıllar evvel öğretim görevliliğini bırakıp, ahşap boyamacı olma sebebim hep, Esra gibi olağanüstü insanlarla tanışıp, onlardan feyz alabilmem içindi...Ben de seni seviyorum Esra'cığım...

Ve Esra'nın en güzel işlerinden bazıları ile size iyi bir hafta diliyorum...

Uzun Zaman Sonra....

2011-12-11T15:46:00.003+02:00

Çok uzun zaman oldu değil mi?

Ne desem size, nasıl mazeret bulsam bilmem ki... Sizler aslında bunu hiç haketmiyorsunuz...

İşim, evim, duygularım, hayatım ....Maalesef bazen kendimi hayatın akışına kaptırıp, kendi sorunlarıma dalıp, asıl ilgi göstermem gereken kişilere,- nasıl olsa onlar hep oradalar, hep cepteler gibi- şımarıkça davranıp, sanki onlar her zaman orada beni bekleyip duracaklarmış gibi hiçbir şey vermeden, çok şey umut edebiliyorum.. Biliyorum çok ihmal ettim sizi, bir sürü işi ve kişiyi ihmal ettiğim gibi....

Hergün beni tıklayıp, hiç yeni birşey göremeyen ama ısrarla tıklayan herkesten çok özür dilerim...Beni merak edip telefon açan, mesaj yazan, blogumdan bana ulaşmaya çalışan tüm dostlarımdan ancak özür dileyebiliyorum...

Ama sizleri çok özledim.. Baktım ki yazmadıkça, süreyi uzattıkça iyice sizlerden utanıp artık hiç yazamayacağım...Güneşli bir Ankara pazarında hiç olmazsa sizlerle olayım dedim...

Ne dersiniz? İzin var mı? Sorgusuz sualsiz bloguma tekrar geri dönebilir miyim?

Sizlere yazı yazamadığım gibi, atölyede fotoğraf çekmeye de bir süreliğine ara verdim.. Daha doğrusu atölyeye de bu 2 aylık dönemde çok zaman ayıramadım...Atölye ve diğer işler için, arka planda çalışmam gereken daha o kadar çok şey var ki... Artık bundan sonra, biraz daha sizlerin ve öğrencilerimin kullanabileceği şekilde, yaratıcılık ve araştırmacılık yapmak istiyorum.. Daha onlarca, yüzlerce fikir var kafamda gerçekleştiremediğim...

Ama inanın, atölyedekiler, benim, bir atölyede yapılmasını arzuladığım herşeyi, yıllar içinde öyle güzel benden kapmışlar ki, yapılanlara, ortaya çıkanlara hayretle ve gururla bakakalıyorum...Herkesin her zaman ellerine sağlık...

Bu sene, diğer senelerden farklı olarak, yepyeni 2 boyutlu MDF'ler tasarladım... Yazımın en başındaki,sevgili Derin hanımcığımın nefis elmalı tablosu da bunlardan birisi...Arkası gelecek...15-20 çeşit model var sırada daha yapılacak olan...

Bu ürünlerin esas sahibi REZZAN İLDİZ.... Sevgili Rezzan, iyi ki bana bütün o resimleri yabancı siteden, göndermişsin, ellerinden, yanaklarından kocaman öpüyorum... Rezzancık, internetten ne beğenirse bana gönderiyor, sayesinde bilgisayarımda REZZAN diye koca bir arşivim oldu...Bu resimleri de bana gönderirken, dedikleri de hiç aklımdan çıkmıyor... " Ece hanım, çok güzeller bunlar.. Hepsini sizinle paylaşmak istiyorum çünkü biliyorum ki siz daha güzellerini yaparsınız ve bunlara sadece siz layıksınız."

Gerçekten de, o kadar tutuldular ki, ( bu arada sancılı bir şekilde "Ece Aymer Craft House" markasını oluşturmaya çalışıyorum ya..)"Ece Aymer Craft House" kartonları ile satılacaklardı, onları bile ambalajlayamadan bitiverdiler...Tabi ki, acilen, ilk gelen partiden bir set boyayıp Rezzancığıma hediye de göndermem lazım...Tekrar çok teşekkürler Rezzancığım....

Bakalım neler yapmışız Rezzan'ın arşivinden...

Ne şeker olmuşlar değil mi?

Tüm bu ürünler ve "Ece Aymer Craft House"Atölyesi franchisingi ya da "Ece Aymer Craft House Küçük Dükkan" hakkında daha detaylı bilgi almak için "Ece Aymer Craft House" koordinatörü Buket hanımı, 0531 085 3680 nolu telefondan arayabilirsiniz...

Biliyorsunuz, aslında asıl amaç tüm bu yeni ürünleri, önce www.eceaymer.com 'dan satışa sunmaktı ama maalesef, evdeki hesap çarşıya uymadı!!! ve web sitecilerimizin azizliğine uğrayıp siteyi bir süreliğine kapatmak zorunda kaldık... Hem istediğimiz gibi bir tasarım yapılmadı, hem çok çok uzun sürdü, , hem satışa başladığımız günden itibaren sistem problemlerinden kurtulamadık, zaten o yüzden, olan ürünleri de sisteme yüklemedik...Ucuza yaptıralım derken çok amatörce bir iş çıktı... Şimdi, Türkiye'nin sayılı web sayfası tasarımcılarından olan İstanbul'daki kardeşim, profesyonelce yeniden siteyi yapıyor, pek yakında tekrar tüm ürünlerle www.eceaymer.com 'dan da sizlerle olacağım.

Pekiiii..

2 tane keyifli haber...

BU aralar yoğun bir şekilde, Esra ve Hakan Başesgioğlu çiftinin bebek odasının dekorasyonu ile uğraşıyorum...Odanın duvarına kocaman pembe çiçekli bir ağaç çizmeye karar verdim.. O yüzden, Buket'le 3 gündür ağaç, çiçekler, yapraklar, odanın her yerini dönecek olan çimenler ile uğraşıyoruz...Buket her zamanki gibi yaprak ve çiçeklerde döktürdü.. Ellerine sağlık Buketciğim...

Daha sonra, daha güzel fotoğraflar yayınlayacağım ama sabırsızlandığım için cep telefonum ile çekilmiş bazı fotoğrafları sizlerle hemencecik paylaşmak istedim.

Bu gibi özel dekorasyon işlerinizle ilgili de, yine Buket'ten bilgi alabilirsiniz...

Kitapppp...Ahhhh kitap......

Dediğim gibi, ihmalkarlıklar, mutsuzluklar, en çok arzuladığım şeyi bitirememe sebep oldu.... 1 Ocak 2012'ye kitabımla ve sizlerle girmeyi çok arzuluyorum...Daha doğrusu uğurlu geleceğine inanıyorum... Bütün gayretimle eksikleri tamamlayıp bu hafta basıma girmesi için uğraşıyorum...

Kendinize iyi bakın...Yarın görüşmek üzere, iyi pazarlar....

Herkese Merhaba

2011-10-29T23:16:00.000+03:00

Biliyorum...Sizleri çok merak ettirdim...Demek ki geçtiğimiz seneler, ben kendimi boşuna yoğun çalışıyor zannediyormuşum...!!! Asıl yoğunluk böyle oluyormuş ..Gerçi fiziksel değil de beynen ve ruhen çok yoğunum...Zaten ruhen yorgunluk öbüründen daha kötü!!!

İnanın, 2 hafta evvel tüm yaratıcılığımı kaybediyorum zannettim... Bir tabağa günlerce şekil veremedim...

Neyseki yavaş yavaş kendime geliyorum....Hele bugün kendimi çok daha iyi hissediyorum... Umarım yepyeni projelerle, dolu dolu sizlerle olacağım..Az kaldı... 15 kasım'a kadar herşey yoluna girecek....

Ankara ve İzmir sergimizin havadislerini paylaşan tüm blogcu arkadaşlarıma, kitabımı heyecanla bekleyen, web sitemden alışverişlere başlayan, kayıp ilanı verip, "Ece Aymer isimli şahıs kayboldu, bulan ve duyanların onu seven yakınlarına haber vermesi rica olunur" diye yazıp beni kahkahalara boğan, telefonla ulaşan ve facebook'tan ve mailimden mesaj gönderen herkese çok çok teşekkürler....

En kısa zamanda bol bol sizlerle olmak ümidiyle...

Not:

Aşağıdaki resimde, bu sene kursa kayıt olur olmaz, daha birinci derste, masa, dolap gibi, büyük projelere imzasını atan değerli yeni öğrencimiz Aylin'i göreceksiniz... Tüm yeni öğrencilerime kolaylıklar diliyorum...

Yoğun İstek Üzerine Yine İzmir, Yine İzmir....

2011-09-19T21:48:00.002+03:00

İzmir'e yoğun ilginize çok çok teşekkür ederim... Nasıl güzel yorumlar bırakıyorsunuz, nasıl duygulu, içten mesajlar yazıyorsunuz... İnanın, bu ara hem yoğunluk dolayısı ile, hem de heyecandan 4-5 saat uykuyla çalışmalarıma devam ettiğim için geri cevap yazamayabiliyorum ama her mesajı, yorumu, kimin bıraktığını çok çok iyi takip ediyorum ve gülümseyerek sizleri anıyorum... Duygularımı ifade etmeye kelimeler yetmez... Hep sanal ortamda konuştuğumuz, isimlerimizi bilip bir türlü biraraya gelemediğimiz bir sürü dostumla 1 Ekim'de EgePark'ta başlayacak olan İzmir sergide tanışacağım için de çok heyecanlıyım...

Gelen çoğu telefon ve mesaj İzmir atölyenin telefonunu ve adresini soruyor...

O yüzden bir kere daha yazayım istedim...

Ece Aymer Craft House, İzmir

6346 sokak Alptürk Apartmanı 20/1

Bostanlı Karşıyaka İZMİR

Şeyda Budak Cep Tel: 0530 926 9303

0532 548 3540

Bu arada Ankara sergimizi de tekrar sizlere hatırlatmış olayım.

24 Eylül-1 Ekim arası Gordion Alışveriş Merkezi'ndeyiz.

Atölye Beyaz atölye çalışmalarına kayıtlar da başlamıştır.

Atölye Tel: 312-236 4002

Gelen tüm sıcacık mesajları, defalarca içime sindire sindire okuyorum... Bana zaman ayırıp, yorum bırakan ya da yorum yazamayan ama tüm güzel duaları ile benimle birlikte olan herkese milyonlarca kez çok teşekkürler....

ufak bir dipnot: Kuafördeki yoğun baskı dolayısı ile sarışın olamadım!!!!

BÜYÜK ANKARA SERGİSİ

2011-09-16T00:49:00.001+03:00

Nihayet beklenen an geldi...
2010-2011 sene sonu sergimiz yine her zamanki gibi
Çayyolu Gordion Alışveriş Merkezi'nde...
24 Eylül- 2 Ekim tarihleri arası hepinizi sergimize bekliyoruz...

Size geçen senenin sergisinden güzel bir resim bulup koyayım derken, kendimi sergi resimleri arasında kaybediverdim... Kusura bakmazsanız, bir değil birçok resmi tekrar yayınlamak istiyorum...Hala hepsine baktıkça yüzümü bir gülümseme kaplıyor, gözlerim hafif sulanıyor, her öğrencimi ne kadar çok sevdiğimi hatırlıyorum...

Finally that moment has come..

As always, 2010-2011 year-end craft exhibition can be seen at Çayyolu Gordion Mall…

Between 24 september – 02 october, we wish to see you all among us…

I lost myself among the photos of last year’s exhibition as I wanted to choose a beautiful one for you. I don't think you would mind if I want to publish not only one but a variety of our works… It is so interesting...I browse through these works with a big smile and some tears in my eyes, and I realised how much I love all my students…

Galiba sarı saç bana daha yakışıyor !! Sergi evveli yine sarışın olayım bari!!!

Yavaş yavaş kitap matbaada ortaya çıkıyor ya...Anlatılamaz derecede heyecanlanıyorum...Hergün sabahı zor ediyorum...Bu aralar sabah akşam matbaadayım, başka hiç birşeye zaman ayıramıyorum...Ama vallahi hep özendiğimiz yabancı kitaplara hiç gereksinimimiz kalmayacak!!

Çok zormuş arkadaşlar çok , tarif edemem, tabi benim gibi mükemmeliyetçi olup herşeyini kendi başıma yapmaya kalkınca, resmen çökmüş vaziyetteyim!!... Herhalde uzun bir zaman kitap görmek istemeyeceğim.

Kitabımdan sadece bir!!! sayfa göstereyim mi?
Benim hiçbir şeyim ayısız, hayvansız olur mu?

I can’t tell you how hard is to follow all these works about the book, as I am a perfectionist and do all the staff by myself, I am collapsed… I dont think I will not deal with some more books for some time.

I get so excited as my book is coming out day by day… I can hardly make through to mornings… as I spend most of my time checking out the process, I can’t spend any time to anything else … but I promise you one thing, that we will not need any other reference book when you have mine...…

would you be interested for only one!!! page of my book?

Do you ever imagine me not using a teddy bear or any animal?

24 Eylül'de Gordion'da buluşmak üzere...

ECE AYMER CRAFT HOUSE, İZMİR

2011-09-12T17:41:00.001+03:00

Biliyorum bu aralar İzmir, İzmir deyip diğer şehirlerdeki canım dostlarımı biraz kıskandırıyorum...
Ama vallahi, gece rüyamda bile İzmir'i görür oldum...
Neyse....
Evde Can bile, uzun uzun suratıma bakıp, sırtımı sıvazlayıp "Çabucak iyileşirsin inşallah..Bu da geçer anneciğim, bunu da atlatırsın, biz ne arbedeler gördük, neler..." diye benle dalga geçiyor...

Ama ne yapayım şimdiye kadar ben benleydim, benimle olan arkadaşlarım da, Can'ın dediği gibi benimle ne heyecanlar yaşadılar, ne merhaleler atlattılar (Onlar bana alışkındır umarım!!!) Ankara'da herkes beni zaten biliyor..Biliyorum ki zamanı olan ve bütçesi uyan herkes zaten Atölye Beyaz'a gelmek istiyor...

Ama şimdi bir de Şeydamız var...Çok heyecanlı, çok hevesli.. "Ece perim de Ece perim..." diye peşimden ayrılmıyor...Ona mahçup olmak istemiyorum, onun sorumluluğu var ya, işte o yüzden geceleri bile İzmir görüyorum...

Sergimizi tekrar hatırlatayım..
1 Ekim-9 Ekim Mavişehir EgePark'tayız...
Serginin başlarında bende sizlerle olacağım... Orada görüşmek ümidi ile...( Bu arada, kitabı da yetiştirmeye son hızla gayret ediyoruz...Meğerse benle bitmiyormuş ki iş...Bir o kadar da matbaada iş varmış. Hergün sabah 9.00-12.00 arası matbaada çalışıyoruz şimdide...

Geçen seferki yazımdan, cevap veremediğim herkese binlerce kez teşekkürler...

Ne mutlu bana ki, yavaş yavaş sizlerle tanışıyorum...

Bloglar aracılığı ile görüştüğüm pek çok kişi ile yüzyüze tanışınca da, inanın hiç şaşırmıyorum, çünkü uzaktan hissettiğim o samimiyet, karşılıksız yardımseverlik ve iyi niyet, tanıştığımız an, karşımdaki sevimli yüzde aynen kendini gösteriyor..

Çok içten söylüyorum, hepiniz Allah'a emanet olun, kendinize çok çok iyi bakın...

Gelelim Şeyda'nın çalışmalarına...
İşte, sizlere öğreteceklerinden minicik bir albüm...

En kısa zamanda görüşmek üzere...

Eyy Sevgili İzmir....

2011-09-04T15:54:00.002+03:00

Yeni sezonumuza bir gün kala herkese merhabalar...

Uzuuuun bir tatilden sonra bir sürü yarım kalmış işle birlikte sıkı bir çalışma temposu beni bekliyor...

Gerçi ben hala Mersin'deyim...Yoğun bayram trafiği dolayısı ile otobüslerde dönüş bileti bulamadığımız için Can'la birlikte Çarşamba'ya kadar canım kuzenim Çiğdem'in evinde kalmaya devam ediyoruz...Durumumuzdan hiç şikayetçi değiliz tabi ki...

Mersin, babamın memleketi... Bayramın ilk günleri Gözne'de yaylada babamlar ve halamlarlaydık...

Uzun zamandır görüşmediğimiz için benim için çok özel anlar...Sabahları Nezihe halamın sıkmalarını yiyip, öğlen içli köfte, akşam mangalda et ile misafir edilince nasıl şikayetçi olabiliriz?

Gözne'deki bayramlaşma sonrası kuzenim Çiğdem'lerle birlikte, biz Can'la Mersin'e, Mezitli'ye geldik... Uzun zamandır böyle güzel dinlendiğimi hatırlamıyorum. Kocaman ev...Çiğdem en üst katı bize verdi, evimizde kalır gibiyiz vallahi... Önümüz havuz, arkamız deniz... Meşhur Göksel Tantunimizi yedik, Kumkuyu'da Ekran balıkçıda bütün gün denize girdik,

balığımızı yedik, (Ankara'dan, atölyeden öğrencime bile rastladım balıkçı da!!!) Narlıkuyu'da Öğretmen lokmacıda lokmamızı yedik

( başka hiçbir yerde böyle lokma yememişinizdir)...Mersin marinası nasıl güzel olmuş?

Ama haksızlık bu? Ankara'ya da istiyoruz... Mersin Forum bile tüm Ankara çarşılarından güzel!!! Anlayacağınız yeni döneme bomba gibi dinlenerek geliyorum...

Sizlere bir sürü havadisim var amaaaaa....

En güzeli ile başlayayım...

Konu başlığımda ne vardı?

❤İZMİR...

Eveeet, İzmir'lilere çok güzel bir müjdem var...

❤İzmir'de atölye açıyorum....

❤ "Ece Aymer Craft House"...

İzmir partnerim sevgili Şeyda...Canım benim, herşey güzel olsun diye çok uğraştı çok...Tabi eşi Özgür'ün de hakkını yemememiz lazım....

Blog sayfamı açtığımdan beri peşimde....Sıkı takipçim...Yaratıcı, uyumlu, pozitif...boyacı kedim benim...

Sizlere daha yakın olabilmek amacıyla şehirlerde şubeler açmaya aslında onun sayesinde karar verdim... Eminim, yavaş yavaş her yerde harika işlere imza atacağız...

Çok teşekkürler Şeydacım...

İzmir'den havadislere devam edeyim mi?

Önce sergimizi haber vereyim..

❤1 Ekim-9 Ekim arası Egepark'tayız...

Sevgili arkadaşlarım...Tabi ki Şeyda'nın ve benim, siz İzmir'lilerin desteğinize çok çok ihtiyacımız olacak... Serginin ilk 3 günü ben de sizlerle birlikte olacağım... Yeni ve Türkiye'nin ilk çok kapsamlı ahşap boyama teknikleri kitabımı sizler için ilk defa İzmir sergide imzalayacağım...

Atölyemiz Bostanlı'da... Ankara'daki atölyemiz gibi süsledik, püsledik... Dersler için ne lazımsa, yapmaya çalıştık..

Ankara, İzmir ve bundan sonra açılacak olan "Ece Aymer Craft House"larda ve web sayfamızda, çoğu ürün

❤ "Ece Aymer " markası

ile satılacak... Böylece benim en favori kullandığım renklere, stencil şablonlarına, baskılara, özel sticker resimlere, dekopaj kağıtlarına, özel boyama ilaçlarına, kullandığım kumaş ve dantellere bile, tüm bu atölyelerden kolaylıkla ulaşabileceksiniz...

Mümkün olan her fırsatta İzmir'deki derslere birebir hocalık yapacağım ama asıl iş, bütün yaz benden eğitim alan Şeyda'ya düşüyor... Orada olmadığım dönemde de İzmir atölyede olabilmek için internet aracılığı ile bir sistem kurmaya çalışıyoruz..Böylece Ben Ankara'da ders yaparken, sizler İzmir'deki dersten beni seyredebilecek veya sorularınızı sorabileceksiniz..

Demin fark ettiniz mi? Kitabımdan bahsettim...Yanlış duymadınız...

❤Yılan hikayesine dönen kitabım en nihayet önümüzdeki hafta matbaaya gidiyor...Umarım ekim başına yetişecek!!!

❤Web sayfamız bir takım hackerların eline geçtiği için biraz gecikmişti...En nihayet onlar da halloldu...15 eylül'e kadar (artık elimizde hangi ürünler varsa, kusurumuza bakmayın lütfen) satışa başlamış olacağız...

Yukarıda da belirttiğim gibi, başka şehirlerden gelen atölye isteklerini mümkün olduğunca değerlendirmeye çalışıyorum..

İşte böyle sevgili dostlar....

Her zaman bana güç veren esas ilkemi bozmadan, yoluma devam etmeye çalışıyorum...

İlk amacım, herkesin hayal edip de yapamadıklarını, aslında çok kolay üretebileceğimizi kanıtlamak...

"Iıhıhhhhh, ahşap boyama mı, ben hayatta yapmam, çok çirkin şeyler onlar" diyenlere, ahşap boyamanın aslında doğru ve güzel yapıldığında herkese hitap ettiğini göstermek,

Beni takip eden hanımlara veya beylere yeni ekmek kapıları yaratabilmek (dolaştığım çoğu blog ve satış pasajında bu amacıma da az çok ulaştığımı görüp, gurur duyuyorum), hatta bu ekmek kapılarını, büyük ölçekli düşünüp, atölyelere dönüştürüp, kazancımızı biraz daha büyük boyutlara çevirmek...

❤Eğer sizler de "Ece Aymer Craft House" ailesine katılmak isterseniz, (ister atölye sahibi olarak, ister eğitimci olarak), ece_aymer@hotmail.com 'dan bana ulaşın, yapmak istediklerinizi , şehrinizi ve kendinizi tanıtın..Mesajlarınızı heyecanla bekliyorum...

Bütün bunları başarmamda beni takip eden, güzel yorumlar göndererek beni her zaman çok yüreklendiren, parasal katkı da bulunan, veya verebildiği iş gücü ile bana karşılıksız yardım eden, bu sektörde rakip olsakda, yaptıklarıma köstek olmak yerine destek olmayı tercih eden tüm gerçek dostlarıma, çok çok teşekkürler...

Yeni yeni havadisler için beni takip etmeye devam ediniz...

ANI PAYLAŞMAK

2011-08-11T00:40:00.000+03:00

MERHABA DOSTLARIM...

Nasılsınız?

Ehhh, şükürler olsun ki,
ben çok iyiyim...

Hala sıkı çalışıyorum ama galiba biraz yorulmuşum ki...

Arada kaçamaklar yapmak hoşuma gidiyor...
Tüm yarım gün bahçeyle uğraşmak gibi...
5-6 gün bilgisayarı hiç açmamak gibi...
Tüm bir gün komşu ve arkadaş ziyaretleri yapmak gibi...
Öğleden sonraları, kulağımda MP3 çalar, vişne ağacının altında, 1 saatlik "siesta" yapmak gibi..

Yapmak istediğim o kadar çok şey var ki...
Aygün'den örneğini aldığımız, Mehtap'ın hemen bitirip benim bitiremediğim "country kız" etamini gibi..
Öğrencim Arzu'dan, photoshop öğrenmeye başlamıştım, hevesi kursağımda kaldı, ne zaman tekrar zaman bulacağım, bir sürü photoshop kitabı aldım, oturup onları çalışmak istiyorum gibi....
Hergün spora gitmek gibi...
Arabanın bagajını mamayla doldurup, bütün gün sokak sokak gezip, sokak köpeklerini beslemek, onları sevmek, yüzlerindeki mutluluğu görmek gibi...
Bütün aile fotoğraflarımızı muntazam bir şekilde ayırmak, annemin, babamın resimlerini sizlerle paylaşabilmek gibi...
Çatı katını baştan aşağı düzenlemek gibi...

İyi ki varsınız...
Bilgisayarımı açmakta dirensem de, ilk açtığımda, herkesi hemen gezip, kısa kısa sizlerden havadisler okumak, hep özlediğim havayı, derin bir nefes alıp içime çekmek gibi....

Sizlere birşey itiraf etmek istiyorum...Evet...Hayatımdan sildiğim, vazgeçtiğim, hatta artık hatırlamadığım çok zamanlarım var...
Ama biliyor musunuz ki?
Sizleri hiç bir zaman unutamayacağım...

O halde...... Arada bir, buralarda olamasam da, kalbim ve aklım hep sizlerle birlikte...

Eski, yeni fotoğraflarıma şöyle bir baktım da, hep önemli ve değerli anları sizlerle paylaşmışım....Zevkle, heyecanla, mutlulukla.....

O anı, sevdiklerinizle, sizi anladığına, aynı dilden konuştuğunuza inandığınız dostlarla paylaşmak....

Hayat denen bu güzel yolda, karşıma çıkan ve benimle bu değerli anları paylaşan sizlere çok müteşekkirim...

ANI PAYLAŞMAKSA GÜZEL OLAN...

Her zaman, her yerde, has partnerim Can..

Şubat'tan beri Mehtap'ın kitabım için yaptığı onlarca boyamalar....

Mehtap'ın kızı Işınsu'nun nişanı için yaptığımız tepsi ve yüzük yastıkları...

Derin hanım'a yaptığımız 16 çekmeceli dolap...

Aygün'ün şimdilerde 2 aylık kızı İdil yoldayken....

Yelda'nın yeni!! "Merhaba kızı"...

Tülin hanımın peçete yapıştırdığı havluları...

Can'ın 8.sınıftan mezuniyetinde, püskül değiştirme töreni...

Yasemin hocamızın muhteşem hamur kabartmaları...

Ayyyy...Benim şeker, asil Kara'm....

Ahu'yla meşhur İstanbul ziyaretlerimiz...

Sevgili Atiila Bey ve Sherwood ...

Mobilyacıda hayran kaldığım masa...

Oytun'un tavukları...

Hale'nin kuşevi...

Dia Kuaför Mustafa'nın, benim üzerimde uyguladığı, her ay farklı!!! saç denemeleri...

Sinop tatilimizdeki inek...

Sinop tatilimizdeki kedi...

Sinop tatilimizdeki köpek...

Sinop tatilimizde, denizdeki ördekler ve Can ve Kaan ve Zeynep....

Hakan , eşim tatile geldiği ilk gün "bir dere içinde, buz gibi sularda, çıplak ayak gezmek istiyorum"demişti... Hah işte....Sinop'ta dere bulduk!!!!

Yine has partnerimle birlikte...

Hayatımdaki ÖNEMLİ HANIMLARdan ikisi, Şermin ve Nur....

İstanbul, İstiklal caddesi, Mısır apartmanındaki, sergideki muhteşem tablo...

Bahçemdeki çok değerli domateslerim..

Bahçedeki vişneleri toplayan Minnoş..

Bahçedeki vişneleri toplayan Can..

Veeee siz değerli, aslında fiziksel olarak görünmeyen ama hep yanımda olan sevgili arkadaşlarım, dostlarım...

Kalın sağlıcakla...

Not: Sevgili gülaydan renkler "Ece Hanım nerelerdesiniz? Hergün bir şeyler yazmışmısınız diye heyecanla bakıp sonrasında hüsrana uğruyoruz.." deyince, sabahın 1'inde, yaklaşık 5 saat sonra eşimi havaalanına götüreceğime rağmen, oturdum blog yazdım...Teşekkürler Gülay...

MAALESEF ÇEŞME'YE GİDEMİYORUM...

2011-07-24T13:04:00.001+03:00

İzmir ve Çeşme'de ki temmuz ayı hava sıcaklığı haberlere bile konu oldu... Bizim seminer de bu sıcakların kurbanı oldu maalesef...

Tüm katılmak isteyen arkadaşlardan çok özür dileyerek semineri iptal etmek zorunda olduğumu bildiriyorum....

Katılım sayısı dolayısı ile bir arkadaşımızın bahçesinde toplanıp çalışmalarımızı yapacaktık ama İzmir'deki herkes gündüz boya yapmamızın, -hele ki bahçede- sızaklar dolayısı ile imkansız olduğunu söyledi...Marmaris, Datça ve Bodrum gibi atölye çalışmalarının sıkça yapıldığı yerlerde, dersler sadece akşamları yapılabiliyormuş!! Ama şimdi, biraraya gelince bize yetmez ki, 2-3 saat....Bir daha ki sefere diyelim, olur mu? arkadaşlar....

Biz gidemedik ama bize İzmir'den gelenler vardı...

Hem de güzeller güzeli bir misafirimiz vardı...

Sevgili Şeyda....

Kendi deyimi ile "Ece Peri"sini görmeye ailece Ankara'ya geldiler...

Belki siz onu "guest from İzmir" diye bıraktığı yorumlardan tanıyorsunuzdur... Hem konuştuk, hem boya yaptık....2 gün boyunca bereber olduk...

Benim için çok özel bir misafirdi...

Kendine çok çok iyi bak güzel İzmir'li arkadaşım....

Atölye'den hala ürünler çıkmaya devam ediyor...Temmuz'da bir tek cumartesi'leri açıktık ya....Öğrencilerim yine döktürdüler vallahi......

Oooo, kolay gelsin Fatma hanım, siz telefonda, Mehtap hanım sizin tepsileri varak kaplamış, şimdi de bir güzel eskitiyor..!...

Meltem'cimin zigonları da pek mükemmel olmuşlar...Ama z uğraştırmadılar bizi... Bütün zigonları transfer yaptık...Meltem onları günlerce soydu...Sonra gösterdiğim renklerle kenarlarını boyamaya başları ve bana alt zemini hazırladı....

Sonra...almışım elime fırçayı...

Boyadıkça boyadım...

Papatyaları bile hepsini baştan ben yaptım...Ne yapayım, resim tamamlamaya bayılıyorum!!!

Ama nasıl olmuşlar? Kağıt nerede başlıyor, nerede bitiyor, neresi boyalı hiç anlaşılmıyor değil mi?

Web sayfasından satışa başlamamıza çok az kaldı... Herşeyi ile sadece Ahu ve ben ilgilenmek zorunda olunca ancak tamamlayabildik arkadaşlar... Daha doğrusu paramız kalmadı...En azında dedik hemen elimizdekileri satışa koyalım, evet çok az şey var ama para döndükçe ekleriz diye düşündük...Sitenin mallarının azlığını görünce sakın bozulmayın bize....

Aşağıdaki fotoğraflarda güya!!!! web sayfası için ürünlerin fiyatlarını giriyoruz ve ben ürün resmi çekiyorum... Bize yardım!!! amaçlı Deniz'de oradaydı....Artık kim en çok çalıştı siz fotoğraflardan tahmin edin....

Şaka şaka, hem eğlendik, hem blog müziklerimi dinledik, hem Ahu anne bizi tıka basa doyurdu, hem de her işimizi yarım günde tamamladık....Bir daha ki sefere Ahu'ların mutfağı dışında bir çalışma ortamı ayarlayalım arkadaşlar!!!

Deniz olmasa, zaten işleri hiç bitiremezdik...Deniz hem tüm kuruyemişlerimizi yedi!!! İnce göründüğüne bakmayın, vallahi benden çok yiyor!! Hem de biz ciddi işler yaparken, fotoğraf çekimi, fiyat belirleme gibi, bize, müşteri açısından ahiret soruları sordu.... "Ben müşteri olarak, şimdi neden bu siteden alışveriş etmeyi tercih edeceğim? nedir farkınız? Bana ne sunuyorsunuz ki muadillerinizden farklı olarak?, hangi aralıklarla kampanyalar olacak, ürünleriniz neden bu kadar az?" gibi vurucu sorulara heyecanla cevaplar verdik...Kendimize göre, sınavdan başarı ile geçtik...

Ürünleri çarpıcı, güzel, her zaman yaptığımız işlere yakışır şekilde fotoğraflamaya gayret ettik...İşte ürünlerden 2 tanesinin web sayfası resmi...

Herkese iyi pazarlar...Kocaman kocaman öpücükler...

ÇEŞME'YE DERS VERMEYE GİDİYORUM...

2011-07-21T00:12:00.000+03:00

Sizlere çok güzel haberlerim var ama vaktim çok yok...

Öhö, öhö.....ÇEŞME'ye ders vermeye gidiyorum da....

Bir an evvel bavulumu hazırlamam lazım..

Ne yapalım, diğer güzel haberler bir sonraki yazımda:))

ÇEŞME semineri, 2-3 Ağustos tarihlerinde 10.00 ile 16.00 arası olacaktır..

Kişi başı katılım gün başına 50 liradır...

Mutlaka beni arayın, kayıt olun, neler getirmemi istediğinizi belirtin...

Cep Tel:0532 396 3032

Çeşme'deki malzeme yetersizliği dolayısı ile yanımda malzeme ile geleceğim..

Yok, yok, demek ki her yaz benim bir İzmir tarafına gitmem gerekiyor...Biliyorsunuz geçen sene Alaçatı'daki Asmahan Butik Otel'in dekorasyon işi ile uğraşmıştım ve çok içime sinerek Ankara'ya dönmüştüm.. Facebook sayfamdan otelde çektiğim tüm resimlere bakabilirsiniz...

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.410140974806.187032.700014806&type=1

ÇEŞME'de ders fikri, bir gece Meltem Özsancak hanımla facebook'ta yazışırken oluştu:))

birkaç yazışma sonrası da bu derse karar veriverdik.. Ah, bakalım daha nereleri gezeceğim ben bu sene?

İzmir tarafında o kadar blog arkadaşım ve facebook arkadaşım var ki..Çok çok çok heyecanlanıyorum sizlerle tanışıp, en azından birkaç saat beraber ders yapabileceğim için...Mutlaka beni arayın, kayıt olun, neler getirmemi istediğinizi belirtin...

Sizleri seviyorum.

Boya Çatlatma

2011-07-20T01:40:00.000+03:00

Merhaba Arkadaşlar,

Bugün Çarşamba...

KanalB 'de Bizbize programında sizlere bol bol BOYA ÇATLATMA yapacağım..

"Boya Çatlatma" hakkında herşeyi öğrenmek için saat 14.05'de KanalB'de buluşalım..

DREAM!!!!

2011-07-14T13:18:00.000+03:00

Dünkü KAnalB çekimlerinde bitirdiğim "Dream" panomla size merhaba demek istedim..

Canlı yayında, kumaştan, küçük kalp yastığı bile diktim!!!!

Bu koton dantel kullanma işine de pek bir sardırdım!!!!

Umarım sizin yeni projelerinize bir ışık tutmuştur...

Biraz sorularınıza cevap vereyim istedim.

*Can'ın boyamacılığı pek bir beğenildi...Hatta bize de gelir mi diyenler oldu!!!(Dolunay, sana seve seve gelir Can..) Çok teşekkür ederim..

Can sayesinde yorum yazanlarım da artmış oldu.. En nihayet 33 yorum alabilmişim!!! Yorum bırakan herkese çok çok teşekkürler, kocaman öpücükler Can'dan ve benden....Her zaman ki gibi ne güzel kelimeler bulmuşsunuz, inanın hepsini gülümseyerek okudum....

(Artık beni okuyan yok mu, boşuna fotoğraf çekip, yazılar yazmıyorum inşallah diye hayıflanıp, çok az yorum alıyorum diye biraz üzülüyordum da!!!)

*Gülşen demiş ki.....

siyah bir duvarı evimde düşünemem ama fikir olarak güzel, bu arada oğlunuz göbekli acilen kilo vermesi lazım :) imza: bir dost

Ahh Gülşen hanım, çok haklısınız...Ama Can, bir süredir, bacak ağrıları dolayısı ile kortizonlu bir hap kullanmak zorunda...Yanakları, göbeği hava basılmış balon gibi şişti ama bacak ağrıları kalmadı...Daha evvelinde mümkün müydü merdivene çıkıp boya yapması??

Aslında oğlum sıkı latin dansçı idi.. 3 sene evvel Türkiye 2.si bile olmuştu...Sonra bir bacak ağrısı başladı..O kadar ağrıdı ki, önce dansı bırakmak zorunda kaldık...Sonra neredeyse evdeki merdivenleri bile zor çıkar oldu...Gitmediğimiz doktor kalmadı...Şimdi sağolsun Başkent Hastanesi'nde çocuk nöroloji'de prof. Esra Baskın, Can'ı çok sıkı takip ediyor..Kortizon kullanıp dobişko, tombul, tombul olsa da, merdivenleri üçer üçer inip çıkıyor ya inanın, gözlerim yaşarıyor sevinçten .Neler çektik 3 senedir...,

Durun size 1-2 eski resim göstereyim..

Yıl 2008..Hocamız İpek Bodrum festivali için Can'ı ve partneri Damla'yı götüreceğini, açılışta gösteri yapacaklarını, aileleri dahil Bodrum gezisini Bodrum Belediyesi'nin karşılayacağını söyleyince sevinçten havalara uçmuştuk...

Can böylece anne ve babasını ilk defa tatile bile götürmüş oldu...

Gündüz otelin bahçesinde bütün gün İpek onları çalıştırdı...Çok hoş anılar...Latin müzik çalıyor, çocuklar nefis dans ediyor, havuz başı....Otelde kalan yabancı misafirler birara baktım havuzun başına toplanmışlar sadece Can ve Damla'yı seyrediyorlar...

Akşam Bodrum Festivali açılışı...Damla çok çok şıktı...Canım benim ikisi de çok tatlılardı.... Karanlıkta ve cep telefonu ile çektiğim için fotoğraf çok kötü, kusura bakmayın..

Yaa işte böyle Gülşen hanım...Kortizon yüzünden o zarif Can gitti, dobişko bir çocuk yerine geldi...Neyse ağrılarımız tümden geçince, dansa tekrar başlayınca eminim 2-3 ay içinde yine dal gibi olacaktır!!!

*Duvarda kullandığımız Plaid'in "Chalkboard Paint-Black" i, yani kara tahta boyası....Ama kaliteli, silinebilen bir su bazlı duvar boyası ile de bunu yapabilirsiniz...

suhuba çok komik yazmış:"Karatahta boyası diye mi alınıyor nalburdan? Adamcağıza nasıl izah edeceğiz?"

Galiba sadece Plaid ürün satan hobimarketlerde bulabilirsiniz.. www.eceaymer.com da da tüm Plaid ürünlerini bulabileceksiniz.. Tebeşirle yazıyoruz...Askıda asılı küçük bordo çantamıza tebeşirlerimizi koyduk..Silme işini de hafif nemli bir bezle yapıyorum.Hiç iz kalmıyor..Zaten karatahta gibi kullanabilirsiniz...Vallahi, öyle memnunum ki, benim gibi herşeyi unutan biri olarak niye yıllardır yapmamışım diye düşünüyorum....

Sayın Özden Ceyhan'ın sayfasını, tesadüfen ziyaret etmiştim...Kendisine blogumda yer vermemi rica etmiş...Tabi ki Özden Bey...Böylesine elişine emek harcayanların, her zaman başımın üstünde yeri var...

Arkadaşlar, tümüyle el emeği minyatürler için...

buyrun Özden Bey'in sayfasına....

Facebook'taki ece aymer sayfasından, yeni İstanbul resimlerimizi de gördünüz mü?

Semih Yener Sanatsal Hobi, bir sürü resim çekmiş benden habersiz...

Bakarken nasıl hoşuma gitti, hemen paylaştım...

Facebook'tan arkadaşlık tekliflerinize de çok teşekkürler...

Vakit buldukça oraya da zaman ayırmaya çalışıyorum.

Herkese bol neşeli ve huzurlu günler diliyorum...

Yarım Günde, Evdeki Değişiklik....

2011-07-11T17:54:00.002+03:00

Bizim evde, yukarı kata çıkınca küçük, minik bir koridora varıyorsunuz.Sağda banyomuz, tam karşınızda yatak odaları ve sol tarafta da çamaşır odası var...

Yatak odalarının arasında da küçücük bir ara duvar var...Atıl bir duvar....Boş duvara tahammülüm olmadığı için bir şeyler asmıştım bu pek işlevi olmayan duvara....

İstanbul'dan döndüğümden beri Can "ben çalışmak istiyorum, anneciğim" diyor...

Bir de arkadaşı var Ömer...

Arkadaşlar...

14 ve 15 yaş, 2 tane, pırıl pırıl, çalışma heveslisi çocuğa iş verebilecek olan var mı aranızda?

Bana haber verin olur mu?

Bu sabah kalktım...

"Madem iş istiyorsun, günlük yevmiye hesabı bana boya yap "dedim Can'a...

Çok sevindi..

Zaten kaç zamandır aklımdaydı yatak odalarımızın arasındaki bu atıl duvarı kara tahta boyası ile boyamak ve not duvarına çevirmek...

Sabah 9.00'da, Can'la atölyeye uğradık...Siyah boya ve kara tahta boyası, rulo ve fırça aldık, geldik eve....

Cancan süper Can, daha öğlen olmadan duvarı bantladı, boyalarını hazırladı, duvarı boyadı, bantları söktü, ortalığı topladı veee kazandığı 50 lira ile, vınnnn arkadaşına gitti...

Sonuç mükemmel...

İşte yeni karatahta not duvarımız......

Artık yapılacakları, randevularımı pek kolay kolay unutamayacağım gibi gözüküyor...

Siz ne dersiniz?

Bir İstanbul Daha Böyle geçti...

2011-07-11T00:23:00.000+03:00

İstanbul ziyaretimin iki önemli sebebinden birincisi, Bon Jovi konseriydi...

En nihayet hayran olduğum Bon Jovi Türkiye'ye geldi....Muazzam bir konserdi, "Raise Your Hands" le çıktı ve benim o anlarda heyecandan dizlerim titriyordu. Bon Jovi “Merhaba İstanbul” diyor, ‘You Give Love A Bad Name’le devam ediyor. TT Arena’da yaklaşık 40 bin kişi var ve büyük bölümü (ben ve Ahu dahil!!!)şarkıların tamamına eşlik ediyor.

Daha fazla ne yapabilirlerdi bilemiyorum, 50'lik delikanlılar 2,5 saat sahnede kaldılar, toplam 23 parça söylediler. En son "Always" kapanış oldu...Kimbilir bir daha nerde ne zaman?

Adamlar resmen yorulmadılar! Taş gibiler zaten ama o ne enerji!

Bu konserle birlikte, eski yıllara döndüm, evin her yerini tekrar posterleriyle kaplayasım var, cidden çok çok iyilerdi, fazlaca beğendiğim için olsa gerek çok ifade edemiyorum gerisini.

Yüzümde bir efsaneyi canlı dinlemiş olmanın memnun ifadesi, gözlerimde “Bu gece rahat uyuyacağım” bakışı ile yarı uyuyarak eve döndüm. ( yani ben artık ayakta uyurken galiba... Ahu, Eda ve Onur ile eve döndük.)

İkincisi ve daha önemlisi, takipçilerimle sözleştiğimiz buluşmaydı...

Herşey mükemmeldi...

Gelen, gidenle 60 kişiyi bulduk..

Yaz vakti, ramazan öncesi... Daha güzel olamazdı....

Herkesle, sanki kırk yıllık dost gibiydik...

Saat 10.00 gibi buluşup 16.00'ya kadar dolu dolu beraber olduk..
Umarım bu buluşma herkese yeni bilgiler katmıştır...
Herkes zahmet edip, gününü, çocuğunu, evini, işini ayarlayıp, koşup beni görmeye geldi..

Ne desem, ne kadar teşekkür etsem az...

Kaç gündür hep aklımda sizler varsınız...

Herkese tekrar, tekrar, çok çok teşekkür ediyorum.

Nur hanım, benim için, yani bu seminer için, taaaa İtalya'dan geldi...

Ona seminer çıkışı birlikte olma sözü vermiştik...

Biz de kalktık, Asmalı Mescit'e balık yemeğe gittik...

Çok çok huzurlu, bol sohbetli ve verimli bir gece geçirdik...

Öyle görünüyor ki, daha çooook Nur hanımla buluşmalarımız olacak!!!

İstanbul'da İstiklal caddesinde gece yürümeden olur mu?

Geceyi İstiklal caddesini boydan boya geçip, caddenin sonunda bindiğimiz metro ile sonlandırdık...

Bir Yıl Daha Böyle Geçti.......

2011-07-05T23:41:00.004+03:00

Merhaba sevgili Arkadaşlar,

Bu sabahki blog yazımı tekrarlayayım istedim... Ama Marifetli Peri öyle güzel bir resim koymuş ki, sayfasından izin mizin sormadan alıp, buraya ekleyivereceğim...

(Ne güzel fikirler buluveriyorsunuz siz böyle!!!!)

Bugün, benden malzeme isteyenlere, mümkün olduğunca yardımcı olmaya çalışacağım, ya da belli teknikleri öğretmemi isteyenlere de birebir uygulama yapacağım, hiç merak etmeyin...

Yanında malzemesini getirmek isteyen seve seve getirsin, ama birşey getirmek istemeyenler için de Semih Yener'in 2 tane mağazası var çok yakında...Oraya ziyarette bulunabiliriz...Zaten malzeme tanıtmak da isterim sizlere...Dersin gidişatını soranlar olmuş...İstanbul'a geldiğimde pek ders planı yapmıyorum...Herkesin kafasında belli sorular oluyor, zaten onları soru cevap yaparken, bir sürü konu hakkında yeni şeyler öğreniliyor...Ama boya yapmadan da olur mu? Mesela 3-4 kişi yağlı boya eskitmeyi görmek istediğini söyledi, onları boyarız...Merak etmeyin, mutlaka objeyi bitirmeye çalışıyoruz...Uçakla ve küçük bir bavulla geleceğim için büyük birşeyler sizlere getiremem ama bazı dekopaj resimleri (illa ki olacak onlar!!!) ve küçük bir takım istediğiniz malzemeleri mutlaka getireceğim.

9 Temmuz cumartesi, Bakırköy Semih Yener mağazasında sizlerle olmak üzere İstanbul'a geliyorum...

Gelebilenler bana facebook'tan mesaj yazarsa,blogdan yorum gönderirse ya da telefonla biligi verirse ve benden isteklerini bildirirlerse ona göre hazırlık yapabilirim.

Ayrıca Semih beye kişi sayısı bildirmem lazım, orayı düzenlememiz açısından...

Sabah 10'dan 16'ya kadar orada olacağım.

Herhangi bir ücret talep etmiyorum ama kimler gelir, mutlaka bilmem lazım....

Herşey için şimdiden çok teşekkürler...

Ece Aymer
Tel.0532 396 3032

Bakırköy Semih Yener Moda Akademisi:
Cevizlik Mahallesi Muhtar Halit Kıral Sokak
No:14 / 1 Bakırköy - İSTANBUL(Pilot Cengiz Topel İlköğretim Okulu Karşısı)
Tel: ( 0212 ) 543 44 72 - 660 50 60

Atölyede bir sezon daha bitti...

Cumartesileri hariç!!!

Geri dönüp baktığımda, unutulmayacak günler yaşamışız...

Kimler gelmiş, kimler.... Bu yıl da, hep anılarımda kalacak, her zaman...

Herkese buradan kocaman öpücükler...

9 Temmuz İstanbul Buluşması

2011-07-05T10:32:00.000+03:00

Merhaba sevgili Arkadaşlar,

9 Temmuz cumartesi, Bakırköy Semih Yener mağazasında sizlerle olmak üzere İstanbul'a geliyorum...

Gelebilenler bana facebook'tan mesaj yazarsa,blogdan yorum gönderirse ya da telefonla biligi verirse ve benden isteklerini bildirirlerse ona göre hazırlık yapabilirim.

Ayrıca Semih beye kişi sayısı bildirmem lazım, orayı düzenlememiz açısından...

Sabah 10'dan 16'ya kadar orada olacağım.

Herhangi bir ücret talep etmiyorum ama kimler gelir, mutlaka bilmem lazım....

Herşey için şimdiden çok teşekkürler...

Ece Aymer
Tel.0532 396 3032

Bakırköy Semih Yener Moda Akademisi:

Cevizlik Mahallesi Muhtar Halit Kıral Sokak
No:14 / 1 Bakırköy - İSTANBUL(Pilot Cengiz Topel İlköğretim Okulu Karşısı)
Tel: ( 0212 ) 543 44 72 - 660 50 60

Atölyeden Son Fotoğraflar...

2011-07-01T00:56:00.001+03:00

Merhaba Arkadaşlar,

Haftaiçi gruplarını bitirdik...

Temmuz ayında, hala atölyeye, derse gelmek isteyenler, cumartesi günü gelebilir...Cumartesi grubumuz temmuz ayında da devam ediyor...

Bugün haftaiçi gruplarının son günüydü...Hem yoğun, hem biraz hüzünlü bir gündü...Havayı dağıtmak için, öğle tatilinde hep beraber karşıda, Cherry Hill'de yemek yedik ama...yine de son gündü...

Son gün öyle bir kutu yaptık ki sevgili Esra'ya...Çok bi feci!!! güzel oldu...

Dersten sonra , "hoşçakalın, seneye görüşmek üzere" deyip, bizleri öptü, kutuyu da aldı gitti...Benim aklım da kutuda kaldı!!!

Bu aralar da bu işe takmış durumdayım...Yani üstüste bir sürü hamurla kabartılmış resmi birarada kullanmak işine...

Tabi resimler de bu işe uygun olunca, tasarımlar çok hoş oluyor...

Kutu bittikten sonra, Esra çok güzel birşey söyledi..

"Haksız mıyım Ece hanım? Böyle bir kutuyu, çok istesem de, herhangi bir yerde bulma şansım var mı?. Nasıl bir duygu var içimde, tarif edemem, derste BEN yapabiliyorum...O kadar mutluyum ki...."

Kutuyu geçen hafta ben İstanbul'dayken boyamışlar, kağıtlarla kaplamışlar...Esra, bugün son sürat hamurlarını kesti...

Mehtap da, derste, hemen kenarına 2 tane kalp dikiverdi!!!! Matkapla kutunun kapağını delip, kurdeleyle kalpleri de oraya yerleştiriverdi!!!

Esra, zaten, tatile gidecek ya....

Son objelerinde döktürdü de, döktürdü...Bir de harika bir basamak yapıvermişti geçen hafta....

Siz şimdi, Esra'nın basamağını, bu kadar süssüz mü zannettiniz?

Hiç Esra, bol bol süslemeden olur mu?

Ellerine sağlık Esracım...Seneye görüşmek üzere...

Bir de.....Bizim TUTKU öğrencimiz var....Kendisi 14 yaşında....Eveeettt, gencecik öğrencilerimden bir tanesi...

Gelin bakın neler yapıyor neler...

İşte, Tutku'nun son eserleri...

Eeeee, biz de, atölyece boş durmuyoruz tabi....

Yeni, yepyeni, Sherwood panoları!!!!

Aman da Mehtap ne güzel kesermiş tahtadan cupcake'leri....Aman da Yasemin ne güzel yapıştırırmış puantiyeli kağıtları...Aman da Ece ne güzel boyarmış cupcake'lerin kenarlarını......

2 sene evvel, atölye sayesinde hayatımıza yeni bir dost girdi.

İsmi DOLUNAY...

Hani bazı insanlar vardır, tarifi yoktur ama hemen kanınız kaynar...

Bana da öyle oldu ilk derse geldiği zaman...

DOLUNAY ne yapsa, ne söylese gülüyordum....

Şahsına münhasır!!! bir kadın..( Aman ben mi kullandım bu eski lafı?!!!)

Sevgili Dolunay, uzun zamandır blog açmak istiyordu...En nihayet açtığını haber verdi...Daha o an girdim ama maalesef ilk gün yorum bırakılamıyordu...Neyse ki gerekli düzeltmeleri yapmış, mutlaka uğramanızı öneririm...
http://www.ahousefulofhappiness.blogspot.com/

DOLUNAY, benim için çok özel...

Yardımsever ama bu yardımseverliği, sadece, onu sevenlere gösterdiği bir yardımseverlik değil, herkes için geçerli...

Sırdaş...

Halden anlar bir anne( Bu anneliği bize karşı olan annelik..)

Vurdumduymaz gibi gözüküp, detayların ve başkalarının yerine düşünmeler içinde kaybolan , derin bir kadın.

Müthiş etaminleri var, eminim sırayla size gösterecektir...En güzellerini ben kaptım elinden ama....Nasıl olsa hemencecik yapıverir daha güzellerini...

Çok kişiyle muhatap oluyorum, işim gereği...

Üstelik 21 senedir hizmet sektöründeyim, yani hep insanlara (seve seve, bayıla bayıla) hizmet halindeyim...

Huylarını, suylarını çok iyi bilirim...

İnsan sarrafı oldum artık...

Bazen insanları, derinlemesine analiz etmek istediğimde, ailece değerlendiriyorum kafamda...İşte Dolunaylar da o ailelerden birisi....Ailece yani, hem Dolunay, hem eşi, hiç tanışmasak da Dolunay'ı sevgili oğlu...Çeşitli vesilelerle muhatap olduğumuz bu saygılı ailenin her ferdi, Dolunay'ın duruşuyla, benim için çok değerli.......

Umarım, daha uzun yıllar, bu güzel dostluğumuzu sürdürürüz.

Son blog yazısında da beni bir övmüş ki...Ahhh, ne diyeyim ben size...Elim, ayağım birbirine giriyor, beni çok mahçup ediyorsunuz...

Çok teşekkürler Dolunay'cım....

Atölyeden resimlerle herkese, iyi geceler diliyorum.

YARIN KANALB BAŞLIYOR!!!

2011-06-28T15:21:00.000+03:00

Biliyorsunuz, seçimler dolayısı ile bir süreliğine KanalB'deki programıma ara vermiştim...En nihayet yarın sizlere kavuşuyorum...

Cumartesi öğrencilerimden Özlem, geçen cumartesi iş dolayısı ile derse gelememişti..Biz de kalktık, o gün, bir evvelki yazımda yayınladığım videoyu çektik...Tabi, Özlem bizi çok kıskanmış...Sitem etti "bensiz nasıl böyle güzel bir videoyu çektiniz?" diye...Ben de "Madem videoda yoksun, o zaman televizyon çekiminde benimle ol!!" dedim...Yaniiiii, biz yarın Özlem'le birlikte, kanalB'de boya yapacağız..

Özlem'le bir resmimi koyayım diye bir kaç poz resim çekelim dedik...Tabi, hiç eğlenmeden olur mu? Fotoğraf çekilirken bile gevşeyiveriyoruz, habire gülüyoruz!!!!

Kısacası!!!yarın Özlem'le eski komodinler nasıl yenilenip, daha da güzel oluyorlar, onları göstermeye çalışacağız...Sizleri de bekleriz.

Kurslar azalıyor diye, hummalı bir şekilde Sherwood ürünleri yapımına başladık...Bir sürü güzel yeni fikir var, bazıları yapıldı, bazıları boyanıyor...4 çeşit küçük kahve tepsisi yaptık. Onlar bitti şimdilik...

Kitabı bir türlü bitiremedim...

Filmlerde seyrederiz ya...Adam, kitap yazmak üzere kış vakti yazlığına çekilir(etraf boş diye herhalde!!), aylarca sadece kitabına konsantre olup, yalnız başına projesini gerçekleştirir...

Tabi, biz atölye, dersler, Sherwood, dekorasyon işleri, TV, dergi, Web Sitesi kurma işi, ev, çocuk, köpek.....Yok olmuyor vallahi...Yazlığıma (olmayan yazlığa!!) çekilip kitabımı bitirmek istiyorum....Neyse, gerçekten çok az kaldı...Sabrınıza hayranım bu arada....

Web sayfası da aynı durumda...Ahu (benim ortak!!) zaten petrol mühendisi ve başka bir işte çalışıyor...Ben de devamlı atölyedeyim...Ahu Ankara'da ve benim de akşam işim yoksa buluşup birşeyler meydana getirmeye çalışıyoruz...Adak adadım vallahi..Bir bitse size verdiğim sözler....

Başka ne havadis vereyim size?

www.yiyorumbuyuyorum.com' da hep yazılarım yayınlanacak...Seviyorum ben bu yazı yazma işini...Nasıl, sizler ahşap boyama yaparak kafanızı rahatlatıyorsunuz, galiba ben de yazarak rahatlıyorum. "Beim Babam" yazımı hala okumadıysanız, okumanızı çok isterim... Yeni yazım da yolda, perşembe ya da Cuma'ya geliyor..

Aklım minyatürlerde...Bir sürü dergi istedim Amerika'dan...Daha birinin kapağını açamadım...Umarım sıra gelecek onlara da...Ama atölyedeki işlere bayağı bayağı kattık minyatür süslemeleri...Mesela kuşevimize tente bile yaptık!!

Bir de öğrencim Simin var....Belki onu siz Lolipu diye tanıyorsunuzdur...Biz önce Simin'le blog arkadaşı olduk, sonra ufak ufak bizden alışveriş etmeye gelir oldu...yüzyüze tanıştık...Sonra ben onun grafik tasarımcı olduğunu öğrenince, hemen kafamda kıvılcımlar çaktı...Ahu ile buluşmaya davet ettik...Onun ne kadar ılımlı, sakin, hayata benim gibi bakan, işini titiz yapmayı seven biri olduğunu öğrenmiş oldum...Sonra atölyeye derse gelmek istedi...Beni çok mutlu etti....Şimdi de atölyede harikalar yaratıyor...Her yaptığı çok güzel ve özel...

İstedim ki, Simin önce objelerini kendi blogundan yayınlasın... Gidip bir bakmanızı şiddetle tavsiye ederim..

www.lolipu.blogspot.com

Ama artık sabredemeyeceğim, bir tane de ben yayınlamak istiyorum...

Zaten tatile de gidiyorum deyince "lütfen bütün yaptıklarını toparla, gel, artık ben de fotoğraflamak istiyorum" dedim...

İşte Simin'in son eseri, yazlık tepsisi...Hah işte, ben bu tepsiyi de alıp, bir yazlığa gitsem de, kitabımı huzur içinde tamamlasam?

Görüşmek üzere..Hoşçakalın...

BENİM ÇILGIN, TATLI CUMARTESİ ÖĞRENCİLERİM...

2011-06-25T21:51:00.001+03:00

İstanbul muhteşemdi...

İlk gün, Fidoş ve Filiz beni bir ağırladı, bir ağırladı...Ben daha ne anlatabilirim ki, Fidoş blogunda herşeylerimizi anlatmış, resimlemiş...Fidoş'un ve Filiz'in güzel yanaklarından kocaman öpüyorum...

Daha sonraki 2 gün, Teşvikiye, Bakırköy, Eminönü, Tahtakale mekanlarında Ahu ile birlikte, bilimum iş ve dinlenceler yapıldı ve Ankara'ya dönüldü...

Ah, benim her sene, öyle canlı, çalışkan, genç, pozitif cumartesi gruplarım var ki... Her zaman, birazcık, hafta içi gruplarından farklıdırlar...

Bu sene sonu da, yaptılar, yapacaklarını....

Efendim.....Cumartesileri, atölyeye girince arka sol masada, Özge ve Mine otururlar..

Kendileri ilk defa kursta karşılaşmalarına rağmen hemen iyi arkadaş oldular...Bugün, sabahtan gelince (arada az birşey boya da yaptılar!!!) fısır fısır birşeyler konuştular, planladılar ve dediler ki...

"Ece hanım, i-phone'da çok güzel bir uygulama bulduk, ne olursunuz yapabilir miyiz?"

2 dakkada, bütün sınıfı ayarttılar ve bize çok sevimli, kahkahalar attıran bir video çekimi yaptılar...

Atölyenin anılarında, bir bu videomuz eksitti...Daha ben ne isteyeyim?

Eve geldim, hala seyredip, seyredip gülüyorum....

Gülme sırası sizde...İşte Atölye Beyaz'da bir cumartesi dersi daha....Videoyu, alt sağ simgeden büyütmeyi ve hopörlörünüzün sesini açmayı sakın unutmayın...

İKİ HABER...

2011-06-17T11:25:00.003+03:00

1.Yarın Sapanca'ya babamın yanına gidiyorum...Pazartesi sabahı da İstanbul'a geçeceğim..Perşembeye kadar oradayım...Artık İstanbul kazan, ben kepçe gezeceğim de gezeceğim....
Bir isteğiniz olursa seve seve yapmaya hazırım..

2. İlgiyle takip ettiğim www.yiyorumbuyuyorum.com 'da, kendime kalıcı bir yer edindim!! Ara ara da olsa anne baba yazılarımla, ilginç yemek hikayelerimle ve tabi ki hayvanlarla ilgili maceralarımla bu cici, yararlı ve kaliteli çocuk ve anne sitesinde yer alacağım.

İlk yazım "Benim Babam" biraz evvel yayınlandı...

"Benim Babam" da, babamla ilgili duygularımı, içtenlikle dile getirmeye çalıştım...Aslında günlerce anlatabilirim babamı...

Aynı yazıyı Zümrüt hanımın izniyle, "Avucumda Bir Kelebek" blogumda da yayınladım.. (Aman Allahım, bazen zaman nasıl hızlı geçiyor..Biliyorsunuz, blog yasakları yüzünden uzun zaman bloglara yazı yazamadık...sonra da malum yoğun işler, kişisel yazılara zaman ayıramama.... Derken "Avucumda Bir Kelebek" e yazmayalı 4.5 ay oluvermiş!!!)

Her iki sitede de, baba yazımı okumayı lütfederseniz, bana düşüncelerinizi bildirin....Sıkılmazsanız daha birçok baba yazısı ile, önümüzdeki günlerde de, inşallah, www.yiyorumbuyuyorum.com 'da birlikte oluruz..

Ne güzel hergün size yazmaya çalışıyordum..

Maalesef bir süre, perşembeye kadar ara vermem gerekecek.

Beni sakın unutmayın..

Kendinize çok çok iyi bakın...

Yağmur yağıyor şakır şakır, Yarabbi Şükür...

2011-06-16T01:36:00.002+03:00

Çatı katındayım...

Saat geceyarısı...

Ahh, yine yağmurdan sardunyalarım mahvoldu..

Ama yok yok...Dün dedim ya, yağmuru çok seviyorum...Göksel'in şarkısını da her gün bıkmadan dinleyebilirim... "Yağmur yağıyor şakır şakır, Yarabbi Şükür Şükür..."

Hazır evdekilerden bahsetmişken, evdeki yeni cicilerimden de 1-2 resim göstereyim mi size?

Yeni tuzluk, biberliğimiz...

Yeni kurabiye kutusu ineğimiz...

Bir de eski bir renkli boyadığım çok çekmeceli kutuyu, yeniden boyayıp beyaz antik eskitme yapmıştım.... O da yeni sayılır değil mi?..

Aaaa başka hiç evdeki yeni cicilerimin fotoğrafını çekmemişim!!!

Bari sokak kapımızdaki çelengimi size tekrar göstereyim... Kendisi, Sherwood'a giden ürünler arasından ev için acilen kapılmıştır!!..

Hazır Sherwood demişken...

Sherwood'daki birkaç "Ece Aymer" ürününe ne dersiniz?

Güzel olmuşlar ama değil mi?

Atilla beyin tasarımı bu takımın bacaklarına hastayım...Her gittiğimde, gözlerimi alamıyorum onlardan...Bir gariplik olmasın bende?

Uzun yemek masasını gördünüz mü? Vallahi, uzun uzun düşündüm, bu takımı eve nasıl alırım diye...Uzakdoğu mamulü bu takım, eğer bizim salonda yer olsaydı, şimdiye evdeydi!! Çok beğendim çok.. Bir de öyle ucuz ki, hayatta o paraya bu takımı ne bulurum, ne yaptırabilirim...!!! Ah, nasıl kaçırıyorum...Bak yine kötü oldum....

Hadi bari, hazır bizim salondan bahsetmişken, sizi yine bizim eve götüreyim ve sizlere, yegane yaptığım yağlı boya tablomu göstereyim..

Güzel mi, çirkin mi, hataları var mı, onları anlamam ama üzerinde çok çalıştığım ve hep resimlerine hayranlıkla baktığım "Philip Jamison"un yine çok sevdiğim bir suluboya tablosuna bakarak yaptığım için onu çok seviyorum...

Can'a da söylüyorum..."Bana birşey olursa bu tabloyu çok iyi saklayacaksın, annem bunu çok severdi" diye...

Tablodaki papatyaları sevgili ressam Ela Cin ile amma uzun uzun çalışmıştık...

Vayy, süper gözüktüler bilgisayarımda!!!!

Asılı olduğu yere de pek bir yakışırmış benim neşeli ama bir o kadar hüzünlü papatyalarım!!!....

Bu arada evde sizin için gezinirken TRT1 ' deki programda yaptığım "su şişesinden mumluk" u, blog için, hiç fotoğraflamadığımı fark ettim...Buyrun işte konsolumun üzerinde duruyorlar...Laf aramızda, toprak saksıdan yaptığım dekorumu daha çok beğeniyorum..

Meğerse evde minyatür sınıfına girecek bir sürü süsüm varmış, şimdi şimdi fark ediyorum..İşte onlardan birisi daha..

Minyatür serimi hazırlayacak olan Murat bey, geçen gün, yolladığı mesajla beni o kadar mutlu etti, o kadar onore etti ki, son olarak onun bu mesajını sizle paylaşmak istedim...

Bu gece de yine hepinize, iyi geceler..

murat said...

Ece hanım; tutkuyla hazırlanmış bu şahane site içerisinde ismimin anılması benim için büyük bir onurdur, bu hususta teşekkürlerimi borç biliyorum.

Çalışmalarınızı hayata geçirme aşamasında sizlere yardımcı olmaktan büyük keyif duyduğumu dile getirmek isterim. İnanıyorum, sizin önderliğinizde harika işlere imza atacağız.
Saygılar. Murat.

SİZLER İÇİN.......

2011-06-14T23:23:00.003+03:00

Merhaba, nasılsınız?

Ben mi?

Bomba gibiyim....

Çok güzel bir gün geçirdim...
Salı günleri zaten hep güzel....Ama bugün biraz daha farklıydı...

Bütün gün kurstakilere babamı anlattım...

Acaba konu nasıl babama gelmişti ki?
Neyse, önemli değil.....Çok güzel bir gündü...Umarım sizin için de öyle olmuştur...

Çünkü siz.....

her zaman, her şeyin...

en iyisine, en güzeline...

layıksınız...

Size hiç teneke kutu koleksiyonumdan bahsetmiş miydim?

Ya Can'ın Coca-Cola koleksiyonundan?....

Peki.....Konumuza dönelim....

Tekrar sizleri atölyedeki sıcacık objelerle başbaşa bırakayım...

Atölyede son kalabalık günler!!!

2011-06-14T02:20:00.002+03:00

En nihayet yaz geldi....

Gerçi hala yağmur ara ara yağıyor ama...

Bu arada da ben yağmurlu, şimşekli ve gökgürültülü havaya bayılırım...

Tabi...yere kadar inen bir pencere kenarı, kocaman,yumuşak ve rahat, tercihen krem üzerine pembe çiçekli bir berjerde otururken , yine benim krem rengine boyadığım bir küçük fiskos masanın üstünde, çiçekli bir kupada, Starbucks'ın Caramel Maccihato'su, yerde bir sürü dekorasyon, boyama ve minyatür dergisi, arka planda çalan bir "Adele" cd'si, ayağımın altında kıvrılmış huzur içinde yatan Kara ve kediler olursa.....

İşte o zaman, şakır şakır yağan yağmuru, saatlerce seyredebilirim!!!

Eeee, tabi herkes seçimi ve okulların kapanmasını bekliyordu...

Birini atlattık, öbürü de bu haftasonu gerçekleşiyor...

Maalesef Ankara'da kimsecikler kalmayacak...

Bir yandan seviniyorum dersler azalacak diye, bir yandan üzülüyorum koca bir sezon da bitti diye...

Giderayakta olsa herkes harıl harıl çalışıyor...

Bahçemize bakar mısınız? Galiba tüm öğrenciler vernik sıkmaya hazırlanıyorlar!!!

Bakalım, bu hafta, neler yapmışlar benim hamarat öğrencilerim?

Kitap için sabırsızlandığınızı biliyorum...İnanın çok az kaldı... Beni telefonla arayıp, yardımcı olmaya çalışan herkesi kocaman kocaman öpüyorum..

Yayınevi falan boşverdik zaten..
İş uzadıkça uzuyor..
Acilen elinize ulaşabilmesi için nasıl satmam gerekiyorsa öyle yapacağım...

Kitaptan bir kare ile, yarına kadar kalın sağlıcakla diyorum.

Minyatür

2011-06-12T13:22:00.001+03:00

Herşey 2003 yılında bu tablo ile başladı!!!

Sevgili Mehtap, Buket ve Yasemin 2003 yılında, doğum günümde -bir sürü hediyenin yanısıra- bu nefis tabloyu almışlar, arkasına da iyi dileklerini yazmışlar...Hala evimde, en üst kat oturma odamda, her zaman önümde -çünkü hemen altında TV var!!! -asılı...

Minyatüre bayılıyorum...Düşünsenize, hayalinizdeki evi veya dolabı, aslında ne istiyorsanız bir kutunun içinde onu yaratabilirsiniz... Tahtalarını veya aksesuarlarını bile yapmak dahi istiyorum ama herşeye olduğu gibi, buraya da zaman ayırmak lazım....

Tabi yıllar içinde yabancı sitelerde gezinip durdum... "ay bu da çok güzel, aman allahım bu nasıl birşey" diye diye dizlerimi çoook dövdüm... "Acaba istesem mi? Ama yok çok pahalıya geliyor.." diye diye hevesim kursağımda kaldı...

Aslında belki de hamurla çalışmayı keşfetmem de minyatüre olan hayranlığımdan olabilir.... İlk peçete yapıştırılmış hamur çalışmalarını İstanbul Semih Yener'de görünce " İşte... Evet....Böylece, hiç olmazsa 3 boyutlu birşeyler yapabiliriz." diyerek kafamda bir sürü fikir oluşmuştu... Şimdi, biliyorsunuz, görüyorsunuz, neredeyse herkes hamurla enfes çalışmalar yapıyor artık....

Ama...Hala aklım minyatürlerde....

Allah bana yardım edecek ya.....Bu sene başı, atölyeye Murat Bey'i gönderdi ...Telefonda nazik bir bey, "Ece hanım, ince çalışmalar yapıyorum ve size göstermek istiyorum" deyince atölyeye davet ettim, tanıştık... Hemen akabinde, Murat Bey kıl testeresi ile elinde ne istesek MDF'den bize kesim yapmaya başladı...Önce " bize rakam lazım" dedik... Hemen istediğimiz fontta minicik rakamlar kesiverdi...

Atölyede bütün sene bolca kullandık rakamları....Sonra "bize harf lazım" dedik, onları da hemencecik yapıverdi...Objelerin üzerine ne istersek, boyayıp yazıveriyoruz...

Sonra öğrencim Oytun, şubat ayında, derinlerde kalan tutkumu depreştiriverdi... "Ece hanım, bunları aldım, ne yapabiliriz " diye Çin malı bir tahta minyatür banyo takımı ile atölyeye geliverdi...Bayıldım..... Tabi hemen kafamda ingilizvari bir banyo oluştu ve hemen Münir Ustamızı aradım.. Banyomuzu monte edeceğimiz kutuyu ölçülendirdik, duvara lambri, altına süpürgelik, tavana kartonpiyer yaptık, süsledik, banyoyu sprey boya ile boyadık...Duvar kağıdı yaptık, yerlere kağıttan fayans döşeyip mozaik sıvısı ile parlattık... Bir avizemiz eksikti, Oytun da internetten onu sipariş verince banyomuz tamamlandı....

Bitmişti işte.... Öyle güzel bizi oyalamıştı ki...Tabi bir tane olunca da hevesimiz kursağımızda kalmıştı...

"Şimdi ne yapacağız, nasıl buluruz böyle şeyleri" derken Yargıcı mağazası'nda aşağıdaki tabloyu görüverdim...

Murat bey ilk atölyeye gelince de kendisine sordum. " Böyle eşyalar istesem keser misin Murat Bey?" Ne dese beğenirsiniz? " Hep bunları yapmak istemiştim, bir hayalimi gerçekleştirmeme izin vermiş olacaksınız Ece hanım.." demez mi?

O gece başladık çalışmalara...

Ah, bir bilseniz sizi neler bekliyor neler? Şimdi sizi ben heyecanlandırmazsam olmaz ki!!

Önce -önümüzde örnek bir fikir var diye-dikiş odası kompozisyonu yapmaya karar verdik...Eşyalarımı topladım , eve geldim, önüme koydum, neyi ne renk boyayacağım, kumaşlar neler olacak? Ayyy çok heyecanlıyım, çok.....

Dikiş makinesi azıcık şekillendi bile...

Ah...Tabi bir de Cynthia 'nın blogu var, beni çıldırtıyor...Ben böyle güzel şeyler görmedim...Minyatürlerinin hepsini kendisi yapıyor, inanılacak gibi değil...Öyle güzeller ki, saatlerce seyredebilirim...

Eminim yukarıdaki resmi gerçek zannetmişinizdir...Ama değil...Cynthia'nın son yaptığı minyatür çalışması...Nasıl mükemmel değil mi?

Murat Bey neredesiniz? Acilen çok çalışıp, bunun aynısını yapıp, hatta bir de beni takip edenlere yaptırabilmem lazım...

Tabi Murat bey de, ben de aşka gelmiş vaziyetteyiz...İlk bir dikiş odası yapıyoruz ya..."Yok o da olsun, ama acaba minik askılık ta mı yapsak? Yok dikiş makinesinin ayağı da olsun "..Polimer clay ya da fimo hamuru ile neler yapılabiliyor neler? Türk sitelerinde ve bloglarda da mükemmel fimo çalışmaları var, artık onları takip halindeyim...Anlaşılan, yaz dönemi boyunca -KİTABIMI BASAR BASMAZ!!!- elimizde fimolar, bardak, çanak, çiçek, elma falan yapıp duracağız...

Kim tutar bizi artık?

Son derece keyifli, yepyeni bir hobi sizleri bekliyor... haberiniz ola......

BAHAR'DA KARTOPU VE MEŞHUR SARDUNYALARIM

2011-05-26T21:16:00.001+03:00

Bugün Melike, öyle güzel bir ekmeklik ve kavanoz takımı boyadı ki, onları size hemen göstermezsem olmazdı...Melike öğrencim, atölyede her anın tadını yavaş yavaş çıkaranlardan...Sakin sakin saatlerce resim seçer, dolaşır, uzun uzun tasarımını yapar.... "Yasemin hocam, şimdi ben leylak rengi bir kağıt arıyorum..." Bir bakarsınız bütün ders leylak rengi kağıtları incelemiş... Bu aralar, Melike 2 haftadır peşimde geziyor.."Ece hocam, ama ben ekmek resmi koymak istiyorum." ..Her resmi tarıyoruz ekmek resmi bulalım diye..Neyse bugün, en nihayet tost ekmeği dilimlerinde karar kıldık ve ortaya bu güzel ekmeklik ve onunla kombin kavanozlar çıktı...

Güle güle kullan Melikecim....

Eh başlamışken blog yazısı yazmaya, 1-2 resim daha koyayım...

Sevgili Sibel öğrencimizin Safranbolu'da butik otelleri var...2 haftadır Mehtap'la harıl harıl çalışıyorlar..Nihayet öğrendik ki, otele anahtarlık yapılıyor...Ağzımız açık, gözlerimiz kocaman, anahtarlıklara bakakaldık...Vallahi Sibelcim, bunlar otelde kalır mı, hiç bilemiyorum..Her otelden ayrılan sana yalvaracaktır, anahtarlıklardan alabilir miyiz diye....

Fotoğrafçı arkadaşlarım..Sakın bana gülmeyin, manuel zoomlamayı öğrendim ya...Artık nerede çiçek görsem, hemen fotoğraflamak isteği beliriyor içimde...Madem leylaklarımı beğendiniz, işte, bu seferde, bizim bahçedeki kartopu ve meşhur sardunyalarım...

Bir okuyucum, "sabah sabah sizden blog okumak ne güzel" demiş...

Aynen ben de böyle hissediyorum...

Her sabah sizden gelen yorumları okumak, ruhuma öyle iyi geliyor ki... İnanın, hiçbir işe başlamadan önce, sizlerle olmayı tercih ediyorum.

Şu yoğun geçen günlerde, inanın enerji vitamini gibi geliyorsunuz...

Zaman ayırıp, bana, o güzel ve keyifli yorumları bırakan herkesin ellerinden, yanaklarından öpüyorum...

Güzel günler dileği ile...

BAHAR'DA LEYLAKLAR...

2011-05-25T21:51:00.000+03:00

Merhaba Arkadaşlar,

Bugün Ankara'da 2 mevsimi birarada yaşadık...Sabah aşırı derecede sıcaktı...Can'la karşıdaki simitçide kahvaltı edelim dedik...Güneşten az daha pişiyordum!! Ama ya sonrası? Öğleden sonra bir rüzgar, bir yağmur...Hava bir soğudu ki sormayın....

Herşeye rağmen bahar çok güzel...Bu sene her yer çiçek açtı....Onlara bakmaya doyamıyorum...

Bari diyorum, etrafta bol çiçek varken, fotoğrafçılık denemelerimi çiçeklerle pekiştireyim...

Çektiklerimden birini, sizlerle paylaşayım mı?

Yaz geliyor, atölyede öğrencilerimiz azalıyor... (eee, yazlık evler açılmaya gidiliyor artık...) ama kalanlarla, son hız güzel objeler yapmaya devam ediyoruz...

Bu hafta en ilginç iş, galiba Suzan hanımın evde kalan laminant parke artıklarını kareler halinde kestirip, değerlendirmek istemesiydi...

Yabancı bloglarda çokça yapıyorlar ya!!!...

Önce nasıldı, sonra ne oldu...!!

Ben de öyle yapayım!!

BEFORE

AFTER

Nasıl değerlendirdik laminanatları ama?

Bu sene transfer tekniği ile yapılanlar daha bir güzel oldu...Ya da bana öyle geliyor...

Örneğin, Seçil'in transfer tekniği ile yaptığımız tepsisi enfes oldu...

Son tamamlamalar, ressam Ece'ye!!! ait ama...Öhöö, öhö.....

Dolunay'ın tepsisi de öyle...

Malum bu sene atölyedeki modamız olan, vintage resimlerle kolaj çalışmalarımızı biliyorsunuz... Her seferinde, diyorum ki, "bu sefer gerçekten çok güzel oldu...Başka güzel olmaz.." sonra başka bir tane daha yapıyoruz, nasıl oluyorsa oluyor, daha güzel oluyor, işte böyle gidiyor...Resimleri karıştırdıkça, daha da güzel şeyler çıkıyor...

İşte son Sherwood ürünlerinden birisi...Eeee tasarımcı kedisever olunca, objeler de böyle çıkıyor!!!

Ahh bir Selda ve Yelda öğrencilerim var...İnşallah, kısa zaman sonra evlerine gidip bütün yaptıkları panoları sizler için resmedeceğim ama ondan evvel işte 4 tanesi daha....Selda, evinin giriş duvarını tüm bu panolarla kaplıyor...Herhalde 15-20 tane yaptı şimdiye kadar...Hemen hemen her tarzda pano yaptık, eminim hepsi bir arada daha da muhteşem duracaklardır...

Tuğla renkli "light" hamurdan tuğla şekli keserek yaptığımız işler de pek fena olmuyor galiba?

Biliyorum, herkes kitabı bekliyor...Elimizden geldiği kadar zaman ayırıp kitabı bitirmeye çalışıyoruz...Mehtap'la her bir detayı fotoğraflamaya çalışıyoruz ki, kitabı alınca herkes çok rahat içindeki teknikleri uygulayabilsin diye...İşte kitap için çekilen karelerden bir tanesi daha....

Cumartesi grubumdan güzel Mine'nin yaptığı kutu ile sizlere bye-bye diyorum...

Kendinize çok iyi bakın...

En Nihayet!!!

2011-05-21T21:17:00.002+03:00

İşte www.eceaymer.com

Sakın heyecanlanmayın, daha satış kısmı açılmadı ama ben, ana sayfa bile ortaya çıkınca, çok heyecanlanıp hemencecik sizlerle paylaşmak istedim...

Biliyorsunuz, www.eceaymer.com aracılığıyla, özellikle benim kullandığım tüm dekoratif boyama ürünlerinin satışını yaparak sizlere daha faydalı olmak için, ben ve Ahu, uzun zamandır bu site üzerinde çalışıyoruz.. (Merak etmeyin, açılmasına çok çok az kaldı!!) Tabi, her işi aynı anda yapmaya çalışınca, işler uzuyor da uzuyor....Ama bugün, bütün gün, Ahu ve Murat beyle çalışıp, akşamüstü sayfamızın son halini görünce....

Vallahi kalbim duracaktı...

Çok mutluyum arkadaşlar...

Türkiye'nin çok ihtiyacı olan bir konuya hizmet etmeye çalıştığıma inanıyorum ve bunu yaparken de, kupkuru ve sadece butonları olan bir web sayfası ile yapmak istemedim... İnanın, her bir resmi, eklentisi ile, güzel olsun, göze hitap etsin, bildiğiniz Ece'yi yansıtsın diye , uzun zamandır çok uğraştık...

Umarım herşey hep böyle güzel gider, size de yararı olur, bize de....

Biliryorsunuz bir de kitap işi var...Ehhh, onun da sonuna geldik sayılır!!!...

O yüzden, benim hemen size veda edip, çalışmalarıma dönmem gerekiyor...

Amaaaaa....

Sizlerden ayrılmadan önce.....

6-7 aydır, web sayfası için hangi resimler güzel olur bilemediğim için, onlarca resim hazırladım..Biliyor musunuz? İçlerinde en güzelleri öğrencilerimden hazırladığım kolajlar oldu...Bugün size veda ederken onlardan birisini rastgele seçtim ve sizlerle paylaşmak istedim... Şimdi yine eski, yeni öğrencilerime bakarken, uzun uzun iç çekiyorum, yüzümde koca bir gülümseme ile...

Ne kadar çok dostum, ne kadar çok (ölene kadar unutmayacağım) anılarım oldu 11 senede...

Allahıma bir kere daha şükredip, dua ediyorum hepiniz için....

Haydi bana bye-bye...

Çok çalışmam lazım çokkkk...

Herkesi öpüyorum.

EN NİHAYET BAHAR....

2011-05-09T22:54:00.000+03:00

Merhaba,

Yaşasın bahar en nihayet geliyor...

Bizim mahalleden, komşuların bahçelerinden size 2 adet fotoğraf çektim...Çiçek açan ağaçlara dayanamıyorum.....Hepsi birbirinden güzel...

Eeee, tabi havalar biraz ısınınca......Milletimize hayırlı uğurlu olsun...Atölye Beyaz'ın bahçesi sezona açılmıştır!!!

ATÖLYEDE BU HAFTA

Nasıl ekmeklik yaptık ama?

Ekmekliğin sahibi Vildan...En son moda cep telefonu kulaklığı ile bizi gülmekten yerlere yatırdı...

Ben de fırsattan istifade, kırmızı telefonla poz verdim....

Yiyorumbüyüyorum.com 'dan sonra (biliyorsunuz burada bir röportajım var, hala okumadıysanız buyrun bu enfes anne, çocuk sitesine...) ikinci bir röportaj teklifi aldım...Bu sebeple, İstanbul'dan sevgili Nur Anaç'ı bu hafta, atölyemizde misafir ettik...Onu çok sevdik...Daha sık görüşmem gereken, insana bol bol taze enerji nakleden insanlardan birisi...Buradan Nur'u çok öpüyorum...Röportaj haziran ayında yayınlanacak...Daha sonra size detaylı bilgileri ileteceğim.

Bakın sevgili dişçimiz Evrim bu hafta neler yaptı?

Evrim kim mi? İşte Evrimmmm....

Bu seneki transferler daha mı güzel, bana mı öyle geliyor?

Melike'nin banyosuna yaptığımız bu kutuya hayran kaldım...Bir türlü emin olamadım, benim yakından gördüğüm gibi sizde aynı güzellikte görebilecek misiniz? O yğzden bol bol fotoğrafladım...

KİTAP

Kitap bu gidişle bitmeyecek..Her dakika aklımıza yeni birşey geliyor..."Şunu da ekleyelim, ay ama bunu da yazmamız lazım" derken, bilmem ki nasıl bitireceğiz biz bu kitabı? Bu arada aşağıda kitaptan bir alıntı görüyorsunuz, mumla eskitme yaptığımız zannetmeyin, başka bir teknik ama çok güzel...Bu çerçevenin ve eski anahtarlığın bir de çok çok anlamlı bir hikayesi var, onu da kitaptan okuyabileceksiniz.

SHERWOOD

Sherwood ürünleri bizi fiziksel olarak çökertti!!Yok yok yinede sıkı bir şekilde ürün göndermeye devam...Ne de olsa.....

Uzakdoğu mallarına karşı Ece'nin malları!!!!

İşte bir "scrapping" klasiği daha......Biz bu tekniği nasıl adlandırmıştık? Unuttum vallahi...

En yakın zamanda görüşmek üzere....

Herşey Gönlünüzce Olsun.....

2011-05-09T09:09:00.000+03:00

Bu aralar, yukarıdaki gibi "vintage" resimler atölyemizde pek bir moda!!!!....Başka birşey yapılmıyor atölyede...Scrap kağıtları ve cumartesi grubundan Arzu'nun getirdiği bu enfes vintage resimler...Yasemin'in 10 sene evvel bana hediye ettiği 1964 yılına ait "güllü takvim"den de gülleri çekip, hepsini de hamurla çalışınca nefis panolar ortaya çıkıyor...Dantellerimizi eklemeyi de hiç ihmal etmiyoruz...

Tüm sevgili arkadaşlarıma keyifli, güneşli, üretken, bahar gibi bir hafta diliyorum.

Ana sevgisi, bencil duyguların en üstünü....

2011-05-07T22:53:00.000+03:00

Bir anne yüreği dibinde af bulunan bir uçurumdur.

HONORE DE BALZAC

(Perşembe grubundan Meltem'e, bu güzel anneler günü eseri için çok teşekkür ederim.)

Hala seyretmemiş olanlar için, işte annelerimiz veya anne olan bizler veya ilerinin anne adaylarının kaçınılmaz olarak bürünecekleri anne profili....

Uzun zamandır bu kadar anlamlı ve doğru reklam seyretmemiştim. Görülüyor ki tüm anneler aynı ama herkesin annesi de kendine özel ve değerli...

İnanın bu sözlerin yarısını hala annem günde 25 defa söylüyor, eeee tabi ki bende Can'a!!!

Tüm annelerin ellerinden, yanaklarından öpüyorum.

(Bilgisayarınızın sesini açmayı unutmayın...Şarkıyı söyleyen Asuman Dabak'a da Bravo vallahi....)

Yepyeni, neşeli bir hafta diliyorum....

2011-04-17T23:58:00.001+03:00

Merhaba Arkadaşlar,

14 gün olmuş bloguma dokunmayalı...

Yurtdışı kaynaklı çok takip edilen bloglara bakıyorum..Hemen hemen hergün blog sayfası ekliyorlar...Nasıl yapıyorlar aklım almıyor..İşler, çocuklar, büyüklerimiz, arabanın tamiri, bahçe, banka işleri, sağlık, trafik...Bazen 2-3 günün nasıl geçtiğini bile farketmiyorum...Vallahi özeniyorum onlara ama ne yapayım benden bu kadar...

Bol resim hazırladım size....Aslında, bu aralar, atölyedeki yoğunluktan resim bile çekmeyi unutuyorum...Öğrencilerim de sağolsunlar...Yaptıklarını hemen evlerine götürmek istiyorlar..."Eşime göstermem lazım, annem merakla bekliyor götürmem lazım, yarın misafirler geliyor, söz götüreyim haftaya getiririm "diye beni kandırıyorlar, güzel objeleri hemencecik evlerine götürüyorlar...Hiç düşünen yok, Ece resim çekecek, blog sayfasına koyacak, TV programına götürecek obje lazım.....Şaka tabi ki....Güle güle kullansınlar hepsini...Onlar mutlu oldukça ben çok daha mutlu oluyorum....

Görüşmeyeli neler mi oldu? Hemen aşağıda aktarmaya başlayayım.....

Umarım keyifli vakit geçirirsiniz...

Önce yukarıdaki güzel saatimizden bahsedeyim...Bu cumartesi İzmir'den bir ziyaretçim vardı...Sabah 9.30'da otobüsten inmiş, sırt çantası ile atölyeye derse geldi...Benimle tanışabilmek için, bir günlüğüne, eşinin peşine takılmış gelmiş...Bu ara atölyeyi ziyaret eden edene...Keşke herkese yetişebilsem...Bu şeker kızın ismi İnci...Çok şanslıyım ki, İzmir'den bir dostum daha oldu... Ona yukarıdaki saati yaptık...Bir de birazdan resmini göreceğimiz 3 tane "bordolu kızlar" panosunu....

Saate ben kendim bile hayran kaldım...Güle güle kullan sevgili İnci..Ne iyi etmişsin de gelmişsin Ankara'lara....

İnci'nin saatini fotoğraflamak için dekor yaratayım derken baktım ki atölyede deniz temalı bir kaç eşya daha yapılmış...Ben de hepsini toplayıp bir fotoğraf daha çektim sizler için...

Başka bir ziyaretçimiz daha vardı....Bu sefer Tekirdağ'dannnn... Sevgili Selma hanım....Kızı Duygu'ya bayılıyorduk...Hele Duygu'nun giydiklerine hayran kalıyorduk..."Annem dikiyor" demez mi? Hepimiz şaşırdık kaldık...Sonra da, işte bu marifetli hanım Tekirdağ'dan bizi ziyarete geldi...Ne güzel ders yaptık değil mi Selma hanım? Sizi buradan tekrar çok öpüyorum...

Asıl Selma hanımın 3 derste yaptığı zigonları görmeniz lazım.....

Geçen haftalarda "Yiyorum Büyüyorum" yemek kitabının yazarı Zümrüt Özkan'la tanıştım... Aynı zamanda da yiyorumbuyuyorum.com adlı bir web sayfası da var....Kendisi çok ince düşünerek benimle, haftanın konuğu olarak, röportaj yaptı... Nefis çocuk menüleri var, çocuk psikolojisi hakkında çok yararlı bilgiler var, deneyimli bir yazar kadrosu var...Eğer ki yazımı da okumak isterseniz, buyrun bu cici, yararlı siteye.....

Zümrüt hanım taşınmaya karar vermiş....Taşınırken 1-2 dekorasyon fikri almaya gelmişti...Zaten kendisi öyle güzel fikirler verdi ki...Ben de tasarımları oturtunca çok güzel eşyalar ortaya çıktı... Buyrun bakalım....

Bu enfes yağlı boya tablolar sevgili ressam Füsun Ürkün'e ait...Bayıldım resimlere bayıldım!!!

Gelelim öğrencilerimizin yaptıklarına.....

Galvanizler Sherwood'a gidiyor... Yaklaşık 30 tane!!!!!boyadık...

Bu galvaniz de Sherwood yolcusu!!!

Biraz da öğrencilerimin fotoğrafları...

Desen hocamız sevgili Demet Öznur....Sağolsun beni kırmadı ve KanalB'de nefis, enfes, muhteşem, harika bir el boyaması masa yaptı...(Demet'i seyrettiniz mi? Nasıl güzel, çekici bir kadın değil mi?)Çok çok çok teşekkür ederim canım Demet'ciğim....

Bütün bu işlere beraber başladığımız sevgili Buket te yavaş yavaş atölyeye gelme turlarına başladı...En nihayet!!!! Bebeciği artık 3.5 yaşında oldu da, o da biraz biraz atölyeye kaçabiliyor....Sevgili Buket, meşhur tavşanlı bankımızdan yine boyadı ve Sherwood'a doğru yola çıktı!!!

Buket'in el boyaması yaptığı kendi mutfak rafı....

Yine Buket'in tümüyle el boyaması yaptığı çöp torbalığı evi....

Bir sonraki yazımda bol bol Sherwood fotoğrafları olacak.....İnşallah, vakit bulup yazabilirsem tabi!!!!

Aaaaa ne buldum......Galiba sene 2006....Country Homes dergisi için çekim yapılıyordu...Şimdi Flickr'da fotoğrafları karıştırırken buldum...Buket'le bahçede çekim için galvanizleri boyarmış gibi yapıyoruz...Pek bir değişikmişiz ikimizde... Ama o zaman bile galvanizleri güzel boyuyormuşuz!!! Saçlarım da pek güzelmiş o zaman...Öyle mi boyatsam yine acaba?

Geçen haftalarda, atölyede, 2 doğum günü kutladık...Nice nice yaşlara sevgili Aylin ve Selda....

Geldik Oytun'un yaptığı atölyemizin ilk minyatür banyo çalışmasına...Ben şahsen aynısından istiiiiyoooruuuuummm!!!!

Bol kahkahalı, neşe içinde geçsin haftanız......

Hi Zahirah...This post is for you....

2011-04-03T15:05:00.020+03:00

Zahirah, Malezya'lı bir takipçim...

Yaklaşık bir aydır üç boyutlu dekopaj çalışmasını hamurla nasıl yaptığımı anlatmamı istiyor...Yorum bırakıyor, mail atıyor...Artık onu kıramadım... İngilizce olarak ona anlatmaya çalışacağım...Uzun zaman ingilizce yazmayınca, konuşmayınca da...sonra biraz zor geliyor....İngilizce bilen arkadaşlarım...Artık kusuruma bakmasınlar, eminim bir sürü yanlış olacaktır....

Size de bir tekrar olur böylece....

I use "light air dry modelling clay" for 3D decoupaging...It must be light otherwise you can't cut it in good form..White modelling clay is the most easiest colour that you can find...Sometimes I need to colour it (it depends on where I will use it, the modelling clay should suit the objects colour))You can colour it by just adding a very tiny acyrilic paint before molding it.

Then kneat the dough till it becomes well coloured.

You should keep the rest of your dough in a tightened plastic bag very carefully preferably in the refrigerator...As they are air dry clays, you should prevent it contacting with air very very carefully.

You can either use a rolling pin,

or a pasta machine to have a smooth dough. Then, start pasting the pictures onto the dough...I use "Plaid Royal Coat Decoupage Finish" for gluing and for protecting the pictures...

You need be sure that pictures are pasted thoroughly...They may seem like smoothly pasted in the beginning but then some tiny places on the picture may pop up when we start sealing them by "Royal Coat decoupage finish". So the best way is rolling the rolling pin very gently after pasting the pictures onto the dough.

Now it is time to cut them by the help of a X-ACTO knife....Try to cut only the dough not even a little of picture..Otherwise,it will have a scratchy edge!!! If it will take a long time to cut all the pictures, prevent them from drying by putting the cut pieces in a plastic bag...

When the dough of the cut pieces are still wet, start pasting them onto the object with the same decoupage finish...Hold your hand on the dough cut-picture for a while after pasting, because the it will not stick as easily as a paper.

After you paste all the dough cut-pictures, do not forget to seal the pictures with the decoupage finish at least 2 times... Then of course you should varnish your object with the appropriate varnishing option.

If I am going to 3D decoupage of a view or a perspective of a certain picture, I prepare 3 or 4 photocopies of the same picture and try to cut all the perspectives from different photocopies...It may seem difficult to gather all the layers from back to front but I am sure you will get use to it if you try several times...

Here are some examples for you to understand how to prepare the layers from back to front...

Bye Zahirah...Hope we can see your 3D decoupage examples soon!!

Hediye Resimler

2011-03-22T07:19:00.014+02:00

Dünkü uzun ve şikayet dolu yazımdan bunalmışsınızdır diye size resimler hediye etmek istedim...4 tane hep çok sevdiğim resmi Flickr'dan yüklüyorum...Flickr'dan koyduğum zaman yine de resimler küçük gözüküyor....Üzerine tıklayıp Flickr'dan en büyük boyuna erişene kadar resmi açın...Hepsi aslında 1000 pixelden büyük... En büyük boyutu ile resmi kaydedin...Biraz karışık oldu ama.....Umarım yükleyip güzel güzel kullanırsınız.

Ama az oldu bu şimdi...O zaman biraz da cıvıl cıvıl resimlerle çalışırsınız diye aşağıdakileri de armağan edeyim.

Dün bana mesaj atan, yorum yazan, telefonla ulaşan herkese çok çok çok teşekkür ediyorum...Bana öyle bir enerji verdiniz ki...Herkesi çok öpüyorum.

Mütevazi Olmasam???

2011-03-20T08:26:00.010+02:00

Ne kötü değil mi? Bu yasaklar, haksız ve yanlış uygulamalar maalesef bir süreliğine de olsa nasıl hızımızı kesiyor, hevesimizi kırıyor...Açıkçası ben, kendi adıma kaç gündür böyle hissediyorum. Blog yasağı kalktı diyorlar...sonra servis yükleyicilere hala iptal kararı gitmemiş diyorlar...Bazıları işyerinden girebiliyor, evlerine gidince aynı "cici kırmızı yazı"!!!... ‎Şimdi öğrendim ki..14 Mart pazartesi günü alınan Savcılık kararının Servis Sağlayıcılarına tebligat yolu ile ulaşması 10 gün kadar sürebilir. Bazen 2 hafta bile sürebiliyor. O bakımdan biraz daha sabırlı olmamız gerekecek... Maalesef Internet çağında yaşıyoruz ama , tebligatı postayla yollamışlar malum....... Valla maymun ettiler bizi...İlk önce ben de ne olduğunu, ne yapacağımı anlamadığım için, çoğu blogçu ne yapıyorsa onu yapmaya çalıştım..."DNS'leri????(nedir o acaba?) değiştirin" dediler...Ne olduğunu bilmeden yaptım ve kısa zamanda "DNS ayarı" uzmanı oldum vallahi...Benim blogumu görmem yetmiyor ki...dostlarıma ulaşamıyorum....Hemen yine çoğunluğun yaptığı gibi wordpress'e taşındım...Yok, olmadı..Hiç sevmedim orayı.... Yazmadım. Bir süreliğine-bıraktım blog işini.... İçim buruk. Çünkü biliyorum ki, yapıp sonra bloga eklediğim objelerden esinlenip harika şeyler yaratan, bunun sonucunda da çok çok mutlu olan bir sürü blog takipçim var....Bu yazımı bile kimler okuyabilecek emin değilim. Daha yeni Çankırı'dan çok şeker bir arkadaşımız atölyemizdeydi...Ah, ne kötüyüm, bir de ders zamanı olunca...Hiç gelenlerle oturup, şöyle bir güzel sohbet edemiyorum ki... İsmini bir yere not almadığımdan unutmuşum...Sadece blogumu ve televizyon programlarımı seyrederek neler neler yapmış, görmeniz lazımdı... Yanındaki kuzeni "Ece hanım, vallahi, sizle yatıp, sizle kalkıyor, bütün aile sizi tanıyor.." diye anlattıkça gözlerim dolu dolu oldu...Bana yaptıklarını gösterirken, onun ne kadar yüreği pır pır ediyorsa, benim de inanın yüreğim aynıydı. Umarım bu yazımı okur da, bana tekrar ulaşıp ismini hatırlatır bu tatlı Çankırı'lı dostumuz... İşte, bu güzel insanlar için kendimi tekrar heveslendirmeye çalışıyorum. Bloguma yazı yazmaya başlamışken kendimi devamlı pozitif yönde telkin etmeye çalışıyorum.. Ama bu aralar biraz karamsarım...Bu tatsız durumdan dolayı mı karamsarlaştım, nedir?Hafif başka burukluklar da yok değil... Canım en nihayet ben de insanım, küçük kıskançlıklarım, kaprislerim olacak değil mi?

Blog yazarken vaktim olmuyordu ya...Bloguma yazmadığım zamanlarda o kadar çok Türk bloglarda gezindim ki....Hiç girmediğim yerlere, konulara daldım, oralarda takıldım kaldım, uzun uzun düşündüm...Çoğu mükemmeldi, gurur duydum bu kadar başarılı yazı yazan, örgü ören, fikir veren, olağanüstü yemekler yapan,fotoğraf çeken, bilgi veren meğer ne kadar güzel bloglar varmış... Devekuşu gibi başımı bir gömmüşüm işlere...Kaldırıp arada bakınca köyden indim şehire gibi oluyor.... Bazıları ise beni uzun uzun düşündürdü... Biliyor musunuz? 2 sene evvel blog yazmaya başlarken tek amacım,..."Ne?....ahşap boyama mı?.... Amaaaannn sende, çirkin çirkin şeyler, uğraşılır mı? ,....değil evime almak... duymak, görmek bile istemiyorum"...diye düşünenlere aslında bu işin çok keyifli de yapılabileceğini hatta 11 senedir atölyemizde nasıl da güzel yapıldığını göstermekti... Nitekim 2 yıl boyunca hiç bir kazancım olmamasına rağmen kah blogdan, kah televizyondan bütün bildiklerimi aktarmaya çalıştım ...Gezdiğim bloglarda... resimlerimiz,tekniklerim, kullandığım renkler....Benden birşeyler gördükçe yüzümde güller açıyor...Eminim, çoğu boyama yapan blog sahibi, kullandıkları objenin ilk benim tarafımdan çizildiğini ve şimdi tüm Türkiye'de satıldığını bilmiyorlar, kullandığı çoğu tekniğin ilk benim tarafımdan Türkiye'de popüler hale getirildiğinin hiç farkında değiller, yapıştırdığı resmin önce bizim atölyeden alınıp sonra defalarca fotokopi çekilip sonra ona ulaştığını bilmek zorunda da değiller. Hepimiz öyle yapmıyor muyuz? Ben dahil.... İnternette gezinirken, orada önerilen başka yerlere giriyoruz, başka bloglara giriyoruz...Bir yerde beğendiğimiz birşeyin aslında kimden esinlenerek yapıldığını bilmiyoruz, sadece beğeniyoruz, kimin ürettiğini merak da etmiyoruz..... İster istemez üzülüyorum...Bir örnek..Model hamuru ile yapılan 3 boyutlu dekopajı acaba ben bu kadar tanıtmadan evvel kaç kişi biliyordu ya da bu kadar yoğun kullanıyordu?.. "Canım, Ece hanım niye kendine bu kadar pay biçiyor ki 3 boyutlu dekopajı, biz zaten Semih Yener'den dolayı çok iyi biliyorduk" diyenlere çok aldırmamaya çalışıyorum...Sadece düşünün bakalım,diyorum...Ben blog açıp da, herkesi hamurla tanıştırmadan evvel kaç boyama yapan arkadaşımın blogunda boyutlu dekopaj örneğine rastlayacaksınız? Şimdi ise hemen hemen tüm Türkiye boyutlu dekopaj çalışıyor ve BEN KENDİMLE GURUR DUYUYORUM. Gurur duyuyorum da.... En az 2 senedir binlerce adet hamurunu atölyeye satın aldığımız ve tüm Türkiye'deki hamur satışlarında, birebir katkıda bulunduğum İstanbul'daki firmalar veya satış temsilcileri daha ismimi bile bilmiyorlar...Güleyim mi, ağlayayım mı bilmiyorum... Atölyede, televizyonda, en az 3 yıldır, "Eskilerinizi zımpara yapmadan da yenileyebilirsiniz,BENİM kapatıcı diye bir ürünüm var, sakın atmayın, eskilerinizi mutlaka değerlendirin." diye az mı duyurdum? Yine yalnış biliyorsam düzeltin..Benden evvel kapatıcı ile eski zigonumuzu boyayıp, böylece zımparalamadan, boyacılara gitmeden eski yemek masamızı, komodinimizi boyuyor muyduk?Veya boyayabileceğimizi biliyor muyduk? Şimdi şöyle mesajlar alıyorum facebook'tan veya hotmail'den... "Ece hanım, X markanın eski eşyalara sürülen bir astar ilacı varmış,hiç zımparalamıyormuşsunuz ya da falanca markanın parlak yüzey astarı varmış, hiç duydunuz mu, hiç yaptınız mı??"....??????".. Şimdi yine ne yapayım, güleyim mi, ağlayayım mı? Yok, yok bu aralar...Sizi mutlu etmenin dışında....daha başka şeyler de olsun istiyorum...Eveeeetttt, birazcık ön plana çıkma zamanı geldi galiba... Neyse.....15 gün yazmayıp yazmayıp, sonra da içinizi nasıl karartım ama... Kusuruma bakmayın.... Uzun lafın kısası, blogların kapalı olduğu süre zarfında, bloglarda gezindikçe, ahşap boyamaya ne çok katkım olduğunu gördüm ama diyorum ya birazcık alındım.... Acaba bir yerlerde bir yanlış mı yapıyorum dedim... Sakın yanlış anlamayın...Yukarıda da dediğim gibi... Sadece...birazcık....belki de blogumu yazmayınca ve sizin güzel sözlerinizden azıcık uzak kalınca....

İşler de çok yoğun....Neden hala kitap bitmiyor? İnternet satış sayfası için gittikçe faturalar beni aşmaya başlıyor ama onca kişi bekliyor.. Neden oğlum Can devamlı hastalanıyor?...Neden evde yalnızım? Sorumluluklarımın hepsini bırakıp bazen bir dağa kaçmak istiyorum...Bahar geliyor, alerjilerim artıyor...Ne yapacağım ben bu kiloları?........ Anlıyorsunuz beni değil mi?

Tamam, tamam..Tüm şikayetlerim bitti... Beni takip edenlere bakıyorum... Karşımda...

O kadar kaliteli, 2 yıl süresince elenerek ciddi takipçiler olarak kalmış, karşısındakine, ihtiyacı olan iltifatı edebilecek kadar alçakgönüllü ve eğitimli, yürekten güvenen,öyle mükemmel, öyle yardımsever, zeki, üretken ve yaratıcı bir grup var ki....

Evet sizlerden bahsediyorum benim sevgili dostlarım... Bazen kendi kendime " Galiba, karşılıksız bana inanan bu nezih, özel dostlar beni çok şımarttı..."diye düşünüp sonra bu şımarıklığıma da, kendime de kızıyorum.... Hemen özümü hatırlamaya çalışıyorum....."Neydi Ece?...Blog yazmaya başlarken tek amacın,"Ne?....ahşap boyama mı?.... Amaaaannn sende, çirkin çirkin şeyler onlar,....değil evime almak... duymak, görmek bile istemiyorum"...diye düşünenlere aslında bu işin çok güzel de yapılabileceğini göstermekti.Böyle devam edeceksin..Boyama öğrenmek isteyen herkese buradan erişeceksin, verebildiğin kadar bilgi vereceksin. İsteyen seni yüceltir, tanımayan da tanımaz..."

İşte bu kadar...

Bloguma yeni 2 bölüm ekledim. En azından kimler girip beni izliyor, kimlere ne yararım oluyor, ben onlar için ne yapabilirim sorularına cevap bulabilmek için, blogumun sağ tarafına "Benim için, her ziyaretiniz,çok değerli...Google hesabınızı açın, her ziyaretiniz kaydolsun." seçeneği koydum... Eğer ziyaretlerinizin benim tarafımdan da bilinmesini istiyorsanız lütfen benim blogumdayken Google hesabınızı açın...Bende böylece, ileride, çeşitli şekillerde teşekkür etmem gerekenleri bileyim!!! İkincisi ise... Bana daha rahat ulaşabilmeniz, sorularınızı birebir iletebilmeniz için yine blog yazılarımın sağ tarafında Facebook bağlantısı ekledim...Sizleri arkadaş olarak Facebook'ta bekliyorum... Sevgili dostlarım, sizlere bir kere daha yürekten teşekkür ediyorum...Yazdıklarımı takip ediyorsunuz, duygularımı paylaşıyorsunuz, "bizim de katkımız olsun, kitabınızı çıkmadan satın alsak size faydası olur mu?" gibi inanılmaz fedakarca önerilerde bulunup geceleri "daha ne verebilirim bu güzel yürekli insanlara?" diye dualarıma kadar giriyorsunuz...İnanın her gece, Allah'a binlerce kez şükrediyorum sizin gibi dostlar kazanmak için bana bu yolu gösterdiği için...

Galiba yanlış yere yazımı yazdım. "Avucumda bir Kelebek" yazısı gibi oldu bu yazı...Neyse yarın bol hediye resimle, bol objeyle kendimi affettiririm size... Sizi çok sevdiğimi yakın zamanlarda hiç söylemiş miydim?

Kendinize çok iyi bakın..

Kırık bir Kalple Yuvaya Dönüş

2011-03-06T17:47:00.013+02:00

Hep yoğunluktan yakınıyordum...Her akşam eve dönerken " Ah mutlaka bu akşam bloguma yazmam lazım, çektiğim güzel resimleri paylaşmam lazım....Ama çokta yorgunum...Neyse yarın akşam yazarım.." Yarın akşam oluyor.."Bak şimdi , bu akşam da şu işi bitirmem lazım, neyse yarın yazarım.."
Bloglar kapatıldı ya....Nasıl canım yazmak istiyor, devamlı aklım blogda...Gün içinde çalışıyorum ama aklım sizlerde..."Şimdi bak, bu resmi de koyardım, halbuki yazımı da hazırlamıştım"... Kontrol panelime ulaşamıyorum ki... Facebook'ta bütün bir günümü geçirdikten sonra sevgili Colette'ten öğrendiklerimle wordpress'e taşındım ama pek bir tuhaf geldi, bir türlü alışamadım ve sonunda herşey normale dönene kadar yazmamaya karar verdim.....Biz bilgisayarlarımızın DNS leri ile oynayarak en nihayet bloguma erişebildim...Ne yapalım kırık dökük yolumuza devam edeceğiz...

Çok kızgınım, kızgınlığımı anlatmam, içimi dökmem lazım...Gerçekten birkaç gündür üzüntü, öfke ve hayalkırıklığı duygularını ard arda yaşıyorum. İki seneden fazla bir süredir blog yazıyorum ve blogum benim bir parçam gibi oldu çünkü orda bildiklerimi, yaptıklarımı, zaman zaman neşemi, üzüntümü, hastalığımı paylaşıyorum....5-6 gündür yazmak isteyip de yazamamak beni inanılmaz yaralıyor…Kolum kanadım kopmuş gibi...Haksız yere gördüğümüz bu muamele ise üzüntü ve öfkemi arttırıyor… Ben blog yazarı olduğum kadar okuyucusuyum da aynı zamanda..Bir çok şey öğrendim sosyal medyadan, bir sürü arkadaşım oldu hepsi birbirinden tatlı ve değerli…Ama bir sabah uyanıyorum ve bunların hepsinin bir anda benim hayatımdan alındığını çalındığını öğreniyorum…Kişisel alanıma kim ne hakla böyle bir engel koyabilir benim?

Bir tek ben değil ki...Üstelik ben yeniyim blogger dünyasında...Hayatında 90. dk maç izlememiş bir çok kadın sansür kurbanı oldu.

Mağdurelerin suçu kabahatler kanununa göre;

Yemek tarifi vermek…

Dantel örneklerini paylaşmak…

Çocuğunun gelişimini yazmak…

İçini dökmek…

Ve giydiği kıyafetleri cümle aleme ifşa etmek!…

İşin bilgi alma hakkını engelleme kısmı da cabası çünkü bloglarımız aracılığıyla sadece bilgiyi, tecrübeleri, birikimlerimizi paylaşmadık; blogosfer aslında kocaman bir akademi.

İnsanların birbirinden, deneyimlerinden, duygularından bir şeyler “öğrendiği” bir okul! Biz bloglarımız sayesinde hiç tanımadığımız insanlarla bağ kurduk, empatiyi öğrendik, sınırlı hayatlarımız dışındaki hayatlara dokunduk; bir gün yazmasak mesajlara boğulduk, takipçilerimiz bizi merak ettiler, hastalandığımızda tavsiye verdiler, kızdığımızda sakinleştirdiler.

“Okumayı hiç sevmiyor bu gençlik” dedikleri gençlik bizimle “okumayı” sevdi, hatta “yazmayı” sevdi, özgür olmak için okumak-yazmak gerek öğrendi.

Sistemimizin “genelleme” huyu yüzünden bir boyama blogu olarak sanki yüz kızartıcı bir suç işlemişim gibi sayfamda o kocaman, kırmızı, beni fişleyen ibareyle utandırıldım.

Sabahları atölyeye geldiğimde maillerim yerine ilk önce kumanda panelime bakıp,kim ne yazmış incelemek en keyifle yaptığım sabah enerjimdi.
Eve gidince yorgun olmama rağmen,bilgisayarın başına geçip saatlerce araştırma yapmak,fotoğraflarımı yüklemek, yazı hazırlamak bana çok büyük bir mutluluk veriyordu.

Gerçekten korkuyorum. Çocuk yetiştiyoruz, ne ögreteceğiz onlara? Korkmayı mı? Düşünmemeyi mi? Düşünmeyi ama söylememeyi mi?

Kendini kurtarmayı, gerisiyle uğraşmamayı mı?

Emeğe yazık, elbette yazık. Blogspot’ta nice bloglar var. Kimi çocuğunu yazıyor, kimi hayatını. Kimi futbol eleştirisi yapıyor, kimi kitap paylaşımı. Bunlar nasıl görmezden gelinir?…
Insanlar çocuklarını Amerika’da doğuruyorlar. Amerikan pasaportu olsun, hayatı güvence altına alınsın diye. Olur da Turkiye’de çalkantı çıkarsa kaçabilsin, zorda kalmasın diye.

Çare bu mu? Böyle mi yapmalıyız hepimiz? Bu şekilde sıyrılalım mı yani işin içinden? Hatta terk edelim ülkeyi, gidelim Amerika’da, orada burada yeni yaşamlar kuralım. Kendimizi kurtaralım. Çocuklarımızın geleceğini garanti altına alalım. Bu kadar basit mi?

En kısa zamanda bloglarımızın açılmasını ve yuvama geri dönmeyi diliyorum…

Yine çok daraldım, sizleri de daralttım...

Hiçbir şey olmamış gibi davranmak çok zor ama görevimi yerine getirmeye devam edeceğim...

Web sayfamız yavaş yavaş beliriyor...İşte "Boyama Teknikleri" sayfasının tanıtım resmi...

Atölye'de bir gezintiye ne dersiniz?

Kalın Sağlıcakla..